Lemmy, Slim Jim & Danny B - Lemmy, Slim Jim & Danny B (2000)

Dit is een solo project van Lemmy (Motorhead). Hij laat hier samen met wat Stray Cats leden horen door welke muziek hij is beïnvloed.

Verwacht geen metal, want dan kom je bedrogen uit!

Wat een geweldig album is dit!
Dat hierover zo weinig geschreven is. Een van de beste cd's die Lemmy ooit heeft opgenomen.
Deze cd past qua vermakelijkheid zo in het rijtje Ace of spades,
1916, We are Motorhead en Hammered.
Favoriete nummers: Tell me how, Big river, Take your time,
Learning the game en zo kan ik nog wel even doorgaan.
En voor de mensen die de cd nog niet hebben: wacht niet te lang met kopen, want ik heb bij de Motorizer- beoordelingen gelezen dat SPV failliet is. Dus zal deze cd wel niet meer bijgemaakt worden.
Erg spijtig, dus ben ik blij dat ik een exemplaar heb kunnen bemachtigen. Die Lemmy kan ook echt zingen.
Als hij op z'n oude dag geen zin meer heeft in Motorhead kan hij fijn zulke muziek maken. Er zijn nog klassiekers genoeg!

5 sterren lijkt me hier zeker op z'n plaats.

Zijn er dan helemaal geen andere lezers die deze TOP CD willen beoordelen? Lemmy rules!

Is er niet meer animo voor deze kostelijke cd?IK ken hem ook wel en moet zeggen dat ik het bijzonder kan waarderen.Ik draai allang niet meer altijd hardrock/metal.Ik wil ook wel eens iets anders horen en dit past prima tussen mijn overige repertoire als CCR,Eric Clapton,Jan Akkerman,Doors en zo valt er nog wel meer te bedenken.4 en een halve ster.

Geweldige CD met Lemmy's favoriete nummers uit de jaren '50. Bij voorbaat kansloos; de doorsnee Motörhead fan staat niet open voor dit soort muziek, en buiten Motörhead kringen werd er sceptisch en ongeïnteresseerd gereageerd. Oorspronkelijk alleen onopvallend in Amerika uitgebracht op het kleine Cleopatra label (moeilijk verkrijgbaar, ook in Amerika zelf).
Lemmy zingt ingetogen en met gevoel, en speelt akoestische gitaar (geen bas hier). Het is een lang gekoesterde droom van Lemmy die in vervulling ging, het maken van een authentiek rock & roll album. Heerlijke nummers in een heerlijke uitvoering, zoals Big River van Johnny Cash. Matchbox swingt de pan uit. Het klinkt allemaal heel fris, alsof het net nieuwe nummers zijn. Slim Jim en Danny B. hebben terecht een volwaardige bandlid status.
De laatste 2 nummers zijn wel wat curieus, True Love Ways is een mierzoete instrumental en ook Heartbreak Hotel is instrumentaal. Wel lekkere afsluiters.
Een zeer aangename verrassing van Lemmy en consorten, die wellicht een beter lot beschoren zou zijn geweest als Lemmy's naam, met de bijbehorende vooroordelen/verwachtingen er niet aan verbonden zou zijn.
Leuke persiflage trouwens van de Elvis hoes 50,000,000 Elvis Fans can't be wrong.

Heerlijk relaxt album voor de zondagochtend bij het ontbijt, als je nog wat duf bent van de biertjes van de zaterdagavond!;)