Goldie - Saturnz Return (1998)

Goldie ging hier behoorlijk op zijn muil. Er zitten nog best een paar aardige nummers tussen, maar het meeste is nauwelijks te pruimen.

Disc 2 is al prima (vooral Dragonfly).. maar disc 1 maakt dit zaakje echt een meesterwerk.
Mother: 45 minuten lang.. geen seconde té.

dat vind ik eigenlijk het enige nummer dat echt goed is op dit album.

In al die jaren dat ik deze cd heb, nog geen 1x in geslaagd m helemaal te luisteren. Buitengewoon vermoeiende plaat.

ik in het begin dat ik hem had wel...nu nooit meer.

Ik vind het wel een redelijk albumpje, gewoon beetje lome drumm n bass en dan niet negatief bedoelt....
Ok Timeless is veel beter, maar ik vind deze niet ondermaats--> 3*

Dragonfly is adembenemend mooi. Precies iets waarvoor ik dit soort albums opzoek. Cd 2 vind ik als geheel ook wel van een goed niveau, op nummer 1 Temper Temper na.

Als Bowie-fan heb ik deze alleen maar vanwege Truth. Dat vind ik best een redelijk nummer, maar de rest.....

Die eerste cd met Mother heb ik maar één keer geluisterd en dat is alweer 10 jaar geleden. Ik ben er niet zo voor om een uur naar één nummer te luisteren. Op de tweede cd staan wel een paar aardige nummers, maar Temper temper kan ik nauwelijks aanhoren. Net een voldoende voor het geheel.

En juist net de cd die je niet meer dan eens hebt beluisterd is eigenlijk het mooiste nummer van de cd.

Meest miskende plaat van de jaren '90?

misschien wel ja maar toch doe ik um niet weg

De grootse ambities van Goldie zijn natuurlijk alleen maar aan te moedigen. Maar dit was wel heel erg overdreven. Een hoop op dit album daar is gewoon geen doorkomen aan. En dan heb ik het dus vooral over Mother en Truth / The Dream Within. En Temper temper is echt een drama. Die Galagher staat wat te schreeuwen als een ouwe zatlap die geen bier meer krijgt in de kroeg en er ieder moment door de uitsmijter uitgegooid kan worden. Wat bezielde Goldie precies toen hij dat op dit album zette.

Vanaf daar wordt het een stuk beter. De rest van het album is best goed te pruimen. Als hij die drie eerste tracks achterwege had gelaten (of in ieder geval alleen de single versie van Mother erop) dan had de geschiedenis er voor Goldie waarschijnlijk heel anders uitgezien.

Goldie: 'Saturnz Return ended one label exec's career'.

Interessant artikel is dat, dank voor het delen!

Ten onder gegaan aan zijn eigen succes, interessant stuk inderdaad.

Ik vind Mother trouwens wel een mooi nummer.

Zonder Mother en Temper Temper was het een stuk beter geweest

zeker een pak minder als Timeless. Veel meer pretentieus en te lang.
De tracks met Diana Charlemagne zijn wel goed al is Mother dan wel een beproeving, pas na ongeveer 25 minuten komen er langzaam ratelende roffels in de verte aan maar dan heb je al een klein half uur aan kreten en opbouwend drama doorgeploegd zonder ontlading.

Digital met KRS-One is ook best wel ruig zeg, tof nummer hoor, check ook de speedgarage mix van Armand Van Helden daarvan, die is ook heerlijk.