Gidon Kremer • Astor Piazzolla - El Tango (1997)

Erg mooie uitvoering van deze gecomponeerde werken van Piazzolla. Guidon Kremer weet me toch vaak te bekoren met zijn herinterpretaties en uitvoeringen van zulke werken.
Heel theatraal is dit album ook. In El Tango wordt er een tekst verteld door een man waarachter een heel mooi samenspel weerklinkt.
Nummers als Pachouli werken bij mij schitterend in. Zulk prachtig harmonieus spel straalt op zich al pracht uit.
Ik heb via Last Fm gemerkt dat er vele luisteraars zijn die de herwerking verafschuwen. Een grote herwerking komt voor in sommige deels gezongen nummers. Daar werd het Spaans vertaald naar het Italiaans. Misschien voor de zangeres, misschien ook niet. Ik heb er geen idee van. Wat ik wel weet is dat Italiaans heel melancholisch aanvoelende en wijdse of langgerekte woorden heeft. Ik heb de taal zelf geleerd en het heeft iets theatraal op zich. Ik vind het dan persoonlijk niet erg storend (integendeel; zelfs verrijkend) dat deze taal gebruikt wordt in de tango.
Het zou verkeerd zijn de tango enkel te aanschouwen als Spaanse/ Argentijnse stijl. Zulk nationalistisch denken vind ik verkeerd en verstoort de variatie. Preludio Para el Ano 3001 is daar het bewijs van. Fantastisch nummer. Het slot is de ultieme climax. Waar heel het nummer door op verschillende wijze gespeeld wordt door viool en bandoéon, vloeien de klanken van de verschillende instrumenten op het einde van het nummer als een slingerplant in elkaar.
Er zijn ook enkele nummers geloof ik die zelfs niet door Astor Piazzolla zijn gecomponeerd maar door Kremer. Ze hebben wel één ding gemeen; het is een ode aan de grote bandonéonist en componist die de tango voor altijd zal beïnvloeden.