Atlanta Rhythm Section - Third Annual Pipe Dream (1974)

Angel (What in the World's Come Over Us) was zo'n drie maanden terug wel een fijne ontdekking.

Nieuw label, nieuwe kansen.
Maar ook deze plaat werd geen succes.

Wat sound betreft was de band misschien hun tijd ver vooruit. Westcoast softrock komt pas eind jaren 70 in de mode.

Verder staan hier wel echt leuke songs op, zoals het soulvolle Close the Door. En als Barry en JR los mogen gaan wordt er ook wel gerockt. Maar toch is het wederom allemaal zo veilig en netjes.
Join the Race heeft dan wel weer en vette riff, maar maakt zijn belofte ook niet waard.

En Angel is dan wel het mooiste nummer van de plaat, met een magnifiek instrumentaal eindstuk maar kan ook deze plaat niet redden.

Bij de eerste 2 nummers worden we getrakteerd op een soort geestdodende countryrock waarbij de gedachte in me opkomt waar ben ik nou aan weer begonnen ?
De rest van deze plaat is gelukkig wel beter maar echt spannend word het zelden of nooit maar slecht is het zeker niet.

Wel één van hun betere hoezen.

Enkel Doraville en Angel maken deze tot top en aanrader te kopen. Kort. Krachtig. Destijds qua tijdsduur zo'n beetje standaard ja. Fraaie hoes idd en muzikaal gezien gewoon puik hoor. Je moet er van houden maar ja, dat geldt voor alles, nietwaar.