Heir Apparent - Graceful Inheritance (1986)

Toch even een korte ode aan deze sfeervolle en melodieuze rock/metal plaat uit de jaren '80. Ik kan me nog herinneren dat er mooie illustraties bij de teksten op de binnenhoes stonden en ook de voorkant heb ik jaren naar kunnen turen. Een beetje zoals de hoezen van Iron Maiden, elke keer weer zijn er nieuwe details te ontdekken.
Maar ook de muziek is zeer inventief en creatief gemaakt. Alle muzikanten dragen hun steentje bij aan de sterke nummers en de soms bijna sprookjesachtige(een eng sprookje, dat dan weer wel) melodieen. De zang moet je van houden, een beetje à la Fates Warning's Ray Alder, maar ik vind het erg passend en mooi gezongen.
Verplichte kost voor mensen die willen weten waar melodieuze metal voor kon staan vanaf ongeveer het midden van de '80-er jaren.

zo is het maar net; klassiekertje in het genre...

Volgens mij heeft Akerfeldt het nummer Heir Apparent op Watershed ook naar deze band vernoemd.

Toen het uitkwam was dit zeker een goede plaat, maar tegenwoordig erger ik me aan de drumsound en ook aan de zanger. Het baswerk en de inventieve composities blijven sterke punten van deze plaat. Er wordt lekker op gespeeld en de heren hebben een eigen sound. Het is jammer dat deze band zich niet heeft kunnen doorontwikkelen, maar ze hebben wel A.N.D..... Dogro Lived On nagelaten, wat een geweldige afsluiter is dat!

ok iets gedateerd als je het nu luistert, maar toch geweldige nummers. het album had natuurlijk ook iets mysterieus want hij was moeilijk verkrijgbaar en ik heb jaren moeten wachten totdat het een keer op cd uitkwam. Geweldige band en hoes

Heir Apparent tourde destijds met Savage Grace, ik kocht deze greaceful inheritance tegelik met after the fall from grace van savage grace.(op LP natuurlijk)

Grrrrr, nog altijd op zoek naar dit album. Pokke-pindakaas-prutserij...

hoeft niet ver te zoeken; helaas niet met originele cover..

http://www.heirapparent.com/order.htm

Bedankt Ozwald! En alsof de duivel ermee gemoeid, bestaan van dit album blijkbaar ook al twee versies:

Originele versie uit 1986 - uitgave Black Dragon Records
1. En Trance
2. Another Candle
3. The Servant
4. Tear Down the Walls
5. Running From the Thunder
6. The Cloak
7. R.I.P. [Live]
8. Hands of Destiny
9. Keeper of the Reign
10. Dragon's Lair
11. Masters of Invasion
12. Nightmare
13. A.N.D.... Drogro Lived On

Heruitgave uit 2000 - uitgave Hellion Records - met twee bonustracks (5 en 11)

1. En Trance
2. Another Candle
3. The Servant
4. Tear Down The Walls
5. Tomorrow Night
6. Running From The Thunder
7. The Cloak
8. R.I.P. [Live]
9. Hands Of Destiny
10. Keeper Of the Reign
11. We, The People
12. Dragon's Lair
13. Master Of Invasion
14. Nightmare
15. A.N.D.... Dogro Lived On

Ik heb hem eindelijk te pakken en dit is mijn eerste indruk na al die jaren, want in mijn jonge en schone tijd had ik deze enkel op cassette. Met mijn hoed van 1986 vind ik dit een geweldig album, met mijn huidige hoed frons ik inderdaad ook bij het drumgeluid en sommige zanglijnen, wat wil je, dit is 24 jaartjes oud. Zeer positieve ervaring!

factor nostalgie speelt zeker en vast een rol bij mijn hoge waardering.

compositorisch dik voor mekaar maar de sound blijft het idd wel wat achter bij andere toppers uit die tijd.

Deze heb ik sinds kort ook. Een band die me vroeger om een of andere reden ontgaan is, al herken ik de hoes nog wel. In die tijd luisterde ik toch vooral naar thrash. Zo heb ik met de muziek van Fates Warning ook pas eind jaren tachtig voor het eerst kennis gemaakt. En met Warlord onlangs pas ook dankzij deze site.

Maar Graceful Inheritance van Heir Apparent dus. Echt een product van de jaren tachtig en met dat in rekening gebracht stoor ik me nergens aan het drumgeluid waarover hier bemerkingen werden gemaakt. Ook de typische jaren tachtig metal zang vind ik prima. De muziek is volop genieten. Ik denk dat Queensrÿche, geïnspireerd door Iron Maiden, de voorlopers waren van dit soort 'progressieve metal'.

Jammer dat deze band die dezelfde kwaliteiten had als Queensryche niet doorbrak met hun muziek want dit is toch wel een klein meesterwerkje! Heerlijk metal met een licht progressief sausje. Beste nummers voor mij het schitterende Keeper of the Reign, Another Candle, Tear Down the Walls en Dragon`s Lair.

Dat Franse label Black Dragon bracht erg veel goede muziek uit in de jaren 80 ( Black Dragon Records - CDs and Vinyl at Discogs ), Graceful Inheritance is daar ook een mooi voorbeeld van. Intrigerende Giger-achtige hoes en veel goede songs. Ze hebben de belofte echter nooit waar kunnen maken. Verplichte kost voor fans van oude Queensryche, Fates Warning etc. Moet dit echt vaker opzetten!

Met zo'n hoge waardering (4,35 met 17 sterren als ik dit schrijf) voelt het al alsof ik me moet verdedigen nog voordat ik begonnen ben met het schrijven van dit stukje tekst. En ik was niet eens van plan een slechte score uit te delen hier.
Ik vermoed dat ik dit album tegenkwam toen ik eens op MuMe zocht naar metalalbums met een hoge score...ik zit hier tenslotte toch om nieuwe muziek te ontdekken. De bandnaam kwam me bekend voor, van het Opethnummer uiteraard.
Dan de muziek. Jaren '80, vooral qua zang. Erg melodieus, en op momenten erg mooi (The Cloak, die versnelling in Keeper Of The Reign), maar als geheel is Graceful Inheritance het toch net niet voor mij: veel goede nummers, maar ik heb nooit het idee dat het album een geheel vormt. Als A.N.D...Drogro Lived On (prima nummer trouwens) is afgelopen, blijf ik zitten met het gevoel dat ik een verzameling willekeurig bij elkaar gegooide muziek heb gehoord.

De nummers zelf vind ik ook maar rommelig. Misschien moet ik het veel vaker beluisteren of zo. De opvolger One Small Voice vind ik beter (behalve de cover The Sound of Silence had er niet op gehoeven).

Dat heb ik ook al een paar keer gedacht, "vaker luisteren". Ga ik de komende weken vast ook doen, maar of vaker luisteren helpt van deze plaat meer een geheel te maken, betwijfel ik.

Mogelijk een album dat veel indruk maakte in de tijd van verschijnen en om die reden nu nog hoog scoort. Ik moet in dit geval de factor nostalgie missen en dan klinkt het mij vooral rommelig in de oren. Zowel wat betreft het musiceren, de composities en de productie.

Ik vind het een heerlijke plaat. Goede zanger, goede nummers, eigenlijk is het allemaal top wat mij betreft. Goede plaat!

Ooit met mijn PHILIPS cd recorder geript van lp op cd. Man wat een heerlijk open geluid met een absolute hoofdrol voor de bassist! Typische hoge midden jaren 80 zang pompende gitaren en een lekker vol drum geluid en de al eerder geroemde bassist (Derek Peace). Jammer genoeg ook weer een voorbeeld van een band die een aantal jaren heeft kunnen werken aan het debuut en daarmee knalde en daarna in de vergetelheid is geraakt. De Maiden (Queensryche) invloeden zijn niet van de lucht verder vertoond de band wel wat overeenkomst met de Hawaiiaanse metallers Sacred Rite. Er staan louter prima nummers op deze topper!

34 stemmen, blijkbaar een album voor een select gezelschap. Bij mij komt Graceful Inheritance ongeveer één keer per jaar voorbij en is het altijd een klein feestje (der herkenning). Uit het fantastische metaljaar 1986.

Op YT kwam ik net een latere uitgave tegen met bonus tracks 'Tomorrow Night' als track 5 en 'We, the People' als track 11. Niet aan te raden.

Blijft een onvervalste metal cultklassieker met een verzameling geweldig in elkaar stekende epics.
wizard spreekt van 'een verzameling willekeurig bij elkaar gegooide muziek', terwijl ik juist het tegenovergestelde ervaar. Of het een conceptplaat is, weet ik niet, maar het zou me niets verbazen.
De 'jaren '80 productie', eeuwig struikelblok voor velen, is grotendeels meer dan goed te doen.
Het drumgeluid vind ik dan echt wel wat minder, met name de snare, niet erg krachtig.

De bonus tracks die hier nog niet vermeld staan, zal ik niemand aanraden.
De oorspronkelijke versie is as good as it gets.
Maiden en Qüeensrÿche worden hier als invloeden genoemd, en hoewel ik dat niet ga ontkennen, heeft Heir Apparent hier een vrij uniek geluid weten te smeden dat het midden houdt tussen hard rock en heavy metal met een vleugje prog. Epic metal zou ik zeggen, maar is mijn eigen terminologie.

Het artwork is schitterend, ook op de binnenhoes, daar is op het net wel wat van te vinden als het je genoeg boeit. Zelf zou ik deze nog best alleen al om die reden willen hebben, maar het originele vinyl zal wel een lieve duit kosten tegenwoordig...

Metal top 100 materiaal. *****+.

Niet echt mijn ding, had het kunnen weten toen ik de mensen de band zag vergelijken met onder andere Queensryche en Fates Warning. Blijkt gewoon mijn straatje niet te zijn.
Zelfs nu, nu ik kijk dat de nummers redelijk kort van duur zijn, snap ik niet echt hoe het niet blijft plakken na een half dozijn luisterbeurten.
Muzikaal technisch helemaal in orde trouwens.

Gelukkig maar...

Ja mijn smaak heeft gelukkig geen invloed op de skills van de muzikanten en de kwaliteit van het schrijfwerk

En zo hoort dat Wolfmother.

Jammer dat de stijl je niet zo ligt, want het is een heuse klassieker in dit stadsdeel.

Ik ga dit over een tijdje nog eens proberen, want voor een band die progressive wordt genoemd, of tenminste de bands waar de sound mee vergeleken wordt, hebben ze veel relatief korte nummers. Iets wat ik beschouw als een van de hoofdredenen dat progressief niet mijn ding is.

Je houdt niet van lange nummers?

Ow nee dat niet perse, ik waardeer over het algemeen de kracht van een kort nummer iets vaker, maar het is niet alsof het een dingetje is waar ik tegen aan loop.
Ligt natuurlijk enorm aan de band en de sound, maar onder de noemer progressief heb ik liever geen hele lange nummers. Tenzij er flink hard beukwerk tussendoor zit zoals bij een Mastodon bijvoorbeeld.
Weet niet heel precies hoe ik het het beste uit kan leggen, nooit echt op deze manier over gepraat

Ik moet zeggen dat ik je idd niet helemaal volg, Queensryche en Fates Warning hebben bv. ook zat korte(re) nummers. Maar goed, ben benieuwd wat je van deze gaat vinden over een tijdje.