Submerged - Stars Lights the Ends (2007)

Een tijdje geleden kwam ik dit album tegen. Nergens vond ik een recensie maar het luisteren van samples was voor mij genoeg om hieraan te beginnen. Bij het eerste nummer dacht ik meteen; dit is het album waarvoor iedereen door de knieën gaat.
Heel rechttoe rechtaan. Knallend. Smerige bassen en richting breakcore tikkende drums.
Maar dit gaat verder dan de standaard plaatjes. Submerged, die hier zijn eerste album neerzet, neemt hier nog een leuk akoestisch instrument; de trompet mee in zijn gestructureerde razernij. Als het tenminste akoestisch mag genoemd worden want het geluid wordt volledig gefilterd en bewerkt. Het resultaat is gewoonweg briljant vind ik. Het bijna spirituele spel van deze improviserende trompettist, geeft een schitterende totaalervaring. Het soms zo saai wordende geluid van drums en bassen wordt hierdoor verrijkt met de schelle trompetklanken dat van deze solist.

Heel wat nummers vind ik erg knap gemaakt. De enige obstructie om dit werk een 4,5 sterren te geven is de algemene klank. Ik begrijp dat dit smerige bebaste drums die beter dof dan scherp zijn maar iets klopt er niet. Ik slaag er niet in de hele percussiepartij uit elkaar te houden of om elk geluid apart te beluisteren. Dit lijkt één brok die aaneen is vastgeklit en dat vind ik een te ruw effect veroorzaken. Het 'onderscheiden van geluiden' vind ik toch een belangrijke factor in elektronisch muziek.
Is het de eindmastering die heeft laten afweten. Ik weet het niet. Het stoort ook niet in elk nummer. Misschien is het maar een illusie. Wie weet...