Alessandro Bosetti - African Feedback (2006)

Ontzettend leuk project, dit. Bosetti trok Afrika in, gewapend met een collectie noise en andere avant-garde, en confronteerde er aldaar de bevolking ermee, die doorgaans nog nimmer zoiets gehoord hadden. De reacties tekende Bosetti op in het bijbehorende boek, en daarbij nam hij ze op en mixte ze tezamen met stukken uit de fragmenten tot African Feedback (u snapt 'em). Dat klinkt vooral erg bijzonder en ook ontzettend fascinerend: verwacht geen on-the-spot recensies, maar verwonderde kreten en mensen die spontaan beginnen mee te neuriën en zingen. Fantastisch!

Culturele uitwisseling is leuk inderdaad, maar hoeveel Europeanen hebben dan bijvoorbeeld al eens kennis gemaakt met deze muziekstijlen? Procentueel gezien niemand eigenlijk. Dus wat dat betreft had hij net zo goed met zijn bandrecorder op de hangjongeren in Slotervaart of de hangouderen in Klazienaveen af kunnen stappen.

Uit eigen ervaring weet ik dat ook mensen in mijn omgeving die nog nooit met noise en avant-garde in aanraking zijn gekomen het bij eerste beluistering helemaal niet herkennen als muziek en daarom aardig vervreemd reageren. Al is de gemiddelde Nederlander wel te nors om van hun reacties vervolgens nog een enigszins interessante opname te maken, vandaar dat ik zijn keuze voor Afrika ook wel weer begrijp.

Interessant figuur ook wel, die Alessandro Bosetti, heb zelf zijn album Exposé waarop een vrouwenstem continu dezelfde tekst herhaalt. Wat grappig is is dat na verloop van tijd het communicatieve aspect van die tekst als het ware wegvalt, de betekenis van de woorden vervaagt, waardoor haar woorden simpelweg klanken worden. Over hetzelfde onderwerp kun je hier een interessante radio-uitzending beluisteren waarin dat effect eigenlijk nog effectiever wordt uitgelegd en gedemonstreerd, op z’n minst even de eerste vijf minuten luisteren, erg leuk!

Haha, precies ja. Uiteraard is het fenomeen noise bij het overgrote merendeel van de wereldbevolking volstrekt onbekend, maar de de reacties die het opwekt zullen overal anders zijn. De Afrikaanse feedback is in dat opzicht erg interessant, want zoals gezegd wordt er vrolijk meegeneuriet en gezongen, terwijl de reacties alhier op MuMe van "geharde en brede muziekliefhebbers" op een plaat als Yellow Trash Bazooka enkel van compleet onbegrip en afschuw getuigen (nu geloof ik overigens niet dat Bosetti The Gerogerigegege bij zich had, maar goed).

Daarbij denk ik dat de wat natuurlijkere en "begripvollere" (om er maar eens een term op te plakken) reacties deels te wijten zijn aan een dichtere verwantschap met (Afrikaanse) volkmuziek, waarin herhaling een vrij voorname factor is (een redelijk toegankelijk kijkje in de keuken is bijvoorbeeld die Pekos/Yoro Diallo plaat op dat Drag City sublabel, Yaala Yaala). Als je er dan een dikke tapeloop tegenaan gooit is dat wellicht niet eens zo ver van het bed, terwijl het een stuk moeilijker te slikken is als je oortjes enkel met de palingsound gesmeerd zijn.

Een andere factor die de keuze voor Afrika interessant maakt is, althans voor mij, de relatieve radiostilte op dat gebied waar het noise betreft uit Afrikaanse landen. Nu is noise inderdaad niet bij iedereen bekend, uiteraard, maar elk continent staat inmiddels wel (min of meer) op de noisekaart (Azië voorop), met uitzondering van Afrika. Het is daarbij een behoorlijk wat authentieker document dan bijvoorbeeld Extreme Music from Africa op Susan Lawly, dat volgens mij geheel door William Bennett in elkaar werd gezet en waar geen Afrikaan aan te pas kwam.

Bovendien luistert 'ie dus erg fijn weg: fascinerend document dus, hoewel een Asian, American of European Feedback dat evengoed zou kunnen zijn. Desalniettemin, leuk initatief.


Tof! Inderdaad een interessant artiest; ik kwam ook iets tegen over een werk dat volledig opgebouwd was uit "geluiden" van verstandelijk gehandicapten (ik citeer hier min of meer, dus laat niemand het denigrerend vinden klinken, want zo is het nochtans niet bedoeld). Klinkt vrij bizar als je het zo leest, maar het maakt wel weer benieuwd naar het resultaat. Wel een man om in de gaten te houden, ook al timmert 'ie alweer een tijdje aan de weg, maar goed.