Electric Light Orchestra - The Gold Collection (1996)

Ik heb de cd in een andere hoesuitvoering maar de tracks zijn gelijk. De cd heet dan The best of Electric Light Orchestra op het Disky label. Te koop voor een paar euro.
Dit album bevat het vroegere werk van ELO van voor Eldorado. Er staan een paar zeer mooie tracks op. Het oudere ELO werk klinkt wat primitiever, wat rauwer maar ook heel levend en puur. Dit album is een aanrader voor degene die alleen het latere werk hebben. Dikke 4,0

Eigenlijk een verzamelaar van de eerste twee albums, plus wat alternative takes. Maar alleen al voor de lange uitvoering van "Roll over Beethoven" de aanschaf waard.

Het klopt wat Rinus hier zegt. Leuk overzicht van hun muziek uit die beginjaren, en Roll Over Beethoven is meesterlijk; Chuck Berry zal er blij mee geweest zijn, zoveel is duidelijk!

Ikzelf ben vanaf Eldorado een echte fan geworden, en heb pas achteraf dit vroegste werk ontdekt, ik ben er nooit echt stuk van geweest.

***

In de jaren 90 kocht ik deze verzamelaar als The best of Electric Light Orchestra van het Disky label i.s.m. EMI die van 1971 t/m 1973 gaat voor heel weinig.
Op deze verzamelaar is op 1 nummer na het hele eerste album ELO (No Answer) met Roy Wood aanwezig. Ze hebben hier alleen de track Nellie Takes Her Bow verzuimd. Dat nummer staat weer op een andere Disky-compilatie.
Daarnaast zijn er 3 nummers van het tweede album ELO 2 aanwezig.
Roll over Beethoven is in de ingekorte single versie aanwezig. From the Sun to the World (boogie no. 1) en Kuiama ontbreken. Verder is de single Showdown van het derde album On the Third Day aanwezig en 2 vroege versies van Showdown en Ma ma ma belle die al dicht in de buurt van de originelen komen.
Een paar slordigheidjes van de platen/CD-maatschappijen:
Bij de titels staat op de Disky CD bij The battle of Marston Moor tussen haakjes July 2nd. 1964 dat 1644 moet zijn. Op het dubbel-album Milestones staat Marston Moot in plaats van Marston Moor.
1st movement heeft als bijtitel Jumping Biz. Dit nummer wordt nog regelmatig bij t.v. documentaires als achtergrondmuziekje gebruikt.
Ze hadden deze CD beter The Gold Collection 1971-1973, The best of Electric Light Orchestra 1971-1973 of The Early Years kunnen noemen.
De consument die deze CD via een postorderbedrijf bestelt zou kunnen denken dat hier nummers zoals Mr. Blue Sky en Don't bring me down op staan.
Toen deze compilatie verscheen was net de opkomst van Internet voor publiek gebruik.
Nu kun je op sites zoals bol.com een aantal seconden van iedere track beluisteren.
De EMI Gold serie bevat nog meer gave (vriendelijk geprijsde) compilaties o.a. die van Jeff Beck (featuring Rod Stewart) en Barclay James Harvest. In de jaren 90 lagen de prijzen tussen de fl. 10 en fl. 14,95.

EMI die alleen de over de rechten beschikte van de eerste drie albums op het EMI Harvest label, probeert nogmaals in deze budgetuitgave die oude albums in compilatie te slijten. Voegt weinig toe. Feit is wel dat ELO na Eldorado radicaal weg groeide van deze experimentele beginjaren. En dan blijft het leuk daar je licht nog eens op te schijnen. Maar heel veel nobele motieven zal de samensteller niet gehad hebben. Met zo'n titel een CD uitbrengen in 1996, daarmee zal je vast de argeloze kopers teleurstellen.