The Daysleepers - Drowned in a Sea of Sound (2008)

Na wat EP's werd het tijd voor een volwaardig debuut en dat is dus deze geworden.
Dreampop, post-punk, wave, shoegaze & meng wat The Cure met Cocteau Twins of wat Prefab Sprout en het resultaat mag er dan best wel wezen.
Nee, dit is totaal niet vernieuwend of spannend maar wel erg fijn. Af en toe doet het me denken aan dat andere bandje My Vitriol (horen we daar nog wel eens wat van?).
Nadeel blijft dat de invloeden er te dik bovenop liggen maar ach soms moet je dat een beetje negeren.

Origineel nee, maar wat een lekkere plaat. Dreampop in z'n zuiverste vorm. Ik word hier heel blij van, laat die donkere herfst maar komen!

Deze plaat laat me de hele week al niet los. Heerlijke gitaarwave met shoegaze-invloeden. Cocteau Twins ontmoet The Cure met plotselinge Chameleons-achtige gitaarerupties. Grote plus is dat zanger-gitarist Jeff Kandefer een geweldig melodieuse stem heeft.
Stijging naar 4,5*

We zijn een dik jaar verder en dit beklijft op de langere termijn toch wat minder, dan hun debuut ep. Het is wat te "light" allemaal, doe mij maar een klontje extra.

Ja, dan kun volgens mij beter naar bands als Madrugada of Black Swan Lane [ Little Bird ] o,a luisteren.

Mwah, ik vind dit dan weer één van de fijnere albums in het genre. Er zit iets in de productie wat me erg aanspreekt. Wellicht is het een psychologisch aspectje -de hoes- maar de nummers klinken alsof ze daadwerkelijk onder water zijn opgenomen. Er staan ook een aantal melodieuze uitschieters op; durft nogal eens een manco te zijn bij dreampop.

Eens met bovenstaand bericht! Stuk voor stuk herkenbare songs. Klassieker on het genre.