Eric Andersen - You Can't Relive the Past (2000)

de man, die ook onderdeel was van The Greenwich Village folkscene (met o.a. Bob Dylan, Phil Ochs en Tom Paxton), staat bekend als een echte folkie en heeft een groot aantal prachtnummers (Violets of Dawn en Thirsty Boots) op zijn naam staan en geniet grote faam als songwriter ook voor songs die hij schreef voor o.a. Johnny Cash, Judy Collins, Linda Ronstadt etc. met dit diverse, avontuurlijke album uit 2000 verraste hij menig muziekliefhebber. dit album schuurt tegen het predicaat "meesterwerkje" aan. zijn stem klinkt hier meer dan voorheen volwassen en doorleefd. op een aantal nummers is hij de "roadhouse bluesman" die in juke joints (ofwel barrelhouses) optreedt. hij wilde voor de helft van het album werken met Delta muzikanten en nam met hen een aantal tracks op in de Fat Possum studios (bekend van werk van o.a. Jr. Krimbough en R.L. Burnside) in Mississippi. dit album is zowel gemaakt met Mississippi musicians als met New York musicians (waaronder Lou Reed). er staan 4 songs op dit album 4, 8, 10 en 12 die hij samen met Townes Van Zandt schreef, waar de geest van Townes in alle schoonheid terug te vinden is. de tapes hiervan waren 13 jaar vermist. de inspiratie van dit album werd gevormd door het overlijden van Townes en "music writer" Robert Palmer. hij maakte eerder samen met hen een muzikale reis door de "Deep South". 1) Eyes Of The Immigrant is een fijne akoestische folk ballad, 2) het titelnr. dat hij samen met Lou Reed schreef is gebouwd op een rock&roll riff met Lou Reed op vocals en acoustic guitar 3) Gonna Go Crazy is pure foot-stompin Delta blues 4) Meadowlark (co-written met TVZ) is een huiveringwekkend, mooie ballad, 5) Every Once in a Pale Blue Moon een up tempo nummer met messcherpe slide gitaar klinkt als Juke Joint Music, 6) Stand Me Up Easy een blues boogie, 7) Dear Mama een prachtige ballad met fijne accenten van de harmonica en een heerlijke 2e stem van Lucy Kaplansky gevolgd door The Road een rustpunt in de vorm van een ballad co-written met Townes Van Zandt, 9) Cold Country is een kippenvelnummer met een tekst die door merg en been gaat, 10) Night Train (co-written met TVZ) wederom een up tempo blues boogie met harmonica 11) Magdalena is het zoveelste pareltje op dit album, een "tearjerker" die hij schreef met in gedachten de muzikante Ann Sheldon met wie hij bevriend was en die bij een auto ongeluk omkwam. de muzikale omlijsting is met cello, klarinet en fluit. 12) The Blue March (co-written met TVZ) is een langzame blues, spaarzaam ingevuld met slide gitaar 13) Possum Reprise is een onvervalst stukje Delta Blues.

uit de liner notes "The album claims you can't relive the past"
quote Eric Andersen
That's true. But music is a flame that keeps a memory alive. I owe a debt of friendship and musicianship to people who have touched me and have moved on. Townes died New Years day 1997 and Robert Palmer died later that same year. Death gives a lot of emptiness but doesn't give answers. With so many close friends now dead and departed, it brings to mind not the question of why these souls have left, but perhaps the better one: why are we still here?