Joezer49263
Cabaret Voltaire, van elektropioniers in de jaren 70, opgeschoven richting de dansvloer toen het oorspronkelijke trio reduceerde tot een duo medio jaren 80 ( vanaf het album The Crackdown (1983) ); en eind jaren 80 gestopt. Maar : heropgericht in 1990, en vanaf dan doen de op dat moment gangbare stijlen als Techno, House en Ambient hun intrede in hun muziek.
De voorganger ( een EP ) van deze Body and Soul heet Percussion Force, maar misschien hadden ze dit album Percussion Force Volume 2 moeten noemen… Erg veel tracks worden namelijk gedomineerd door vrij harde, trance oproepende (?) maar niet mooi klinkende beats. Het klinkt mij allemaal té geforceerd, en niet natuurlijk ook, om het zo maar uit te drukken. Het geluid kan ik echt niet mooi vinden.
En; zoals op bijna elk album van CV zijn de vocalen niet al te best, zeg maar gerust ondermaats (naar mijn beleving dan). Op deze Body and Soul ga ik het af en toe eigenlijk best vervelend vinden. Maar ; gelukkig (?) voor de luisteraar(s) die het daarmee eens is/zijn, vinden we ook een aantal instrumentale tracks op het album.
Maar die zijn voor mij persoonlijk dan weer té robotachtig, hangen té veel in dezelfde harde ritmes. Tracks 5 en 6 bijvoorbeeld, het ratelt maar door, en niet op een aangename wijze. En de titel van track 10 : Alien Nation Funk..; w.m.b. wel toepasselijk, want dit is echt een compleet nietszeggende, zielloze dreuteltrack.
Track 9 ( wel weer met vocalen ) stond ook al op de genoemde voorganger van dit album, en daar maar liefst in 3 verschillende versies…, dus dit is dan versie 4. Wel wat overdreven, dus.
Favoriete tracks aangeven ga ik niet doen, daarvoor vind ik het peil van de composities gewoon te laag.
Er zit naar mijn mening echt te weinig variatie tussen de verschillende tracks. Dit album van CV zit veels te veel in de techno en house hoek. Dat het na de comeback toch nog wel goed gekomen is met het duo Kirk en Mallinder, laten ze horen op de albums die na deze Body and Soul verschenen : Plasticity (1992), International Language (1993) en The Conversation (1994).
Dit album heeft misschien dan wel een 'body', maar de soul…; nee, die zit er naar mijn mening dus echt niet in de muziek.
Echt een forse domper, deze Body and Soul. Toch blijft Cabaret Voltaire één van mijn favoriete artiesten, want ze hebben genoeg sterke albums uitgebracht.