Brian Tyler - The 4th Floor (2000)
mijn stem
3 stemmen
Verenigde Staten
Score
Label: GNP Crescendo
-
Main Titles (2:11)
-
Jane (1:09)
-
Window Watching (1:25)
-
Attack the Locksmith (1:16)
-
The Inside of My Mind (2:55)
-
Portcullis Part 1 (0:20)
-
Portcullis Part 2 (3:02)
-
The 1st Window (0:52)
-
Eyehole (1:06)
-
Alice's Dungeon (2:14)
-
Thought Process (0:52)
-
Blood on Hands (2:15)
-
Jane and Collins (1:22)
-
Belle (0:45)
-
Movers (1:17)
-
The Park (1:02)
-
The Buzzer (1:28)
-
Collin's Theme (1:06)
-
Artist in the Window (0:31)
-
Climactic Battle (1:50)
-
End Titles (5:18)
0
geplaatst: 22 juni 2004, 16:27 uur
Componist Tyler viel met deze score uit 1999 voor het eerst echt op. Het duurde echter nog een tijdje voordat de erkenning er kwam.The 4th Floor vertegenwoordigt alles waar hij later bekend door zou worden: het uit de voeten kunnen met thema's en suspense.
Tyler meer dan verwacht een hoop variatie in instrumenten aan te brengen. Er is een piano/ viool thema, jazz invloed in ''Jane & Collins'' en een diversiteit van andere.Algeheel duister en vol met gespannen/angstaanjagende sfeer.''Portcullis Pt.1/Pt.2'''zijn weergaloos in gebruik van dreunende metalen percussie, bass en krijsende violen.Hier breekt het orkest los, waar dat op enkele andere momenten ook het geval is. En de duduk is er ook weer bij, tenminste voor het eerst in Tyler's carriere.Later maakte hij weer creatief gebruik van deze Armeense fluit voor Children of Dune. Langzamerhand kan je je toch gaan afvragen of dit nog wel zo origineel is... Nee is het antwoord, maar effectief zeker (en dan vooral tussen al het orkest/elektronica geweld in). 4 sterren
Tyler meer dan verwacht een hoop variatie in instrumenten aan te brengen. Er is een piano/ viool thema, jazz invloed in ''Jane & Collins'' en een diversiteit van andere.Algeheel duister en vol met gespannen/angstaanjagende sfeer.''Portcullis Pt.1/Pt.2'''zijn weergaloos in gebruik van dreunende metalen percussie, bass en krijsende violen.Hier breekt het orkest los, waar dat op enkele andere momenten ook het geval is. En de duduk is er ook weer bij, tenminste voor het eerst in Tyler's carriere.Later maakte hij weer creatief gebruik van deze Armeense fluit voor Children of Dune. Langzamerhand kan je je toch gaan afvragen of dit nog wel zo origineel is... Nee is het antwoord, maar effectief zeker (en dan vooral tussen al het orkest/elektronica geweld in). 4 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.