Lääz Rockit - Left for Dead (2008)

In 2005 kwam Laaz Rockit na jaren van stilte in zijn orginele bezetting bij elkaar voor een paar optredens. Dynamo open air en de pre-party. Dit zou eenmalig zijn... Maar gelukkig had de band er zo veel plezier in dat het toch nog een vervolg kreeg. Inmiddels heeft drummer Victor Agnello zijn dagelijkse job weer opgepakt en is hij vervangen door Sky Harris. En heeft Laaz Rockit na 16 jaar weer een nieuw studio album uitgebracht. Een heerlijke trash plaat welteverstaan. Brain Wash zet dan ook meteen de toon voor de rest van het album. Erased en Turmoil zijn mijn favoriet, ben benieuwd of dit live ook zo gaat knallen. Een powerballad zoals bijv. The Omen staat er op in de vorm van Ghost in the Mirror. Misschien even wennen, maar na een paar keer luisteren is het een top nummer. Integenstelling tot de nieuwe Testament en Death Angel is dit album nogal rauw geproduceerd. Hierdoor klinkt het allemaal erg live. Ook is de schreeuwige zang van Michael Coons duidelijk aanwezig. Op het laaste nummer laten Phil Kettner en Aaron Jullum nog even horen dat ze het gitaar spelen niet verleerd zijn.
Kortom, Laaz Rockit is back!

Aardige comeback. Maar niet zo geweldig als Know Your Enemy of Nothin$ $acred. Naar mijn smaak iets teveel mid-tempo werk.

Hier staat de schreeuwzang van Coons me toch echt weer tegen. Een song als Liar wordt echt vakkundig kapotgekrijst en dat is erg zonde na een drietal albums waar ik de zang toch weer best tof vond. Er staan gelukkig in de vorm van My Euphoria, Turmoil en Desolate Oasis echt nog een paar toffe songs met puik gitaarwerk op. Over het geheel vind ik het wel beduidend minder dan de top 3. Teveel groove, te weinig melodie. Teveel 'herrie'. Het rost allemaal wel en ik heb goeie live-verhalen over de band in deze tijd gehoord, maar muzikaal grijp ik toch liever terug naar eind jaren '80/begin jaren '90 van deze band. Wel een lekker korte en efficiënte marathon van een band die er zeker mag wezen.

Eindstand:
1. Nothing's Sacred 4.5*
2. Annihilation Principle 4.5*
3. Know Your Enemy 4*
4. No Stranger To Danger 3.5*
5. Left For Dead 3*
6. City's Gonna Burn 3*
Gemiddelde: 3,75*

Dit was een beetje de verplichte reünieplaat na een korte, redelijk succesvolle 'tour'. Ik vraag me na die jaren nog steeds af of ze het zelf een goed idee vonden. Al met al is het redelijk werk, maar er staan meer slechte dan goede songs op. My Euphoria is het enige nummer waarbij het ouderwetse gevoel terugkeert. De enige waarbij nog iets van het heilige vuur aanwezig is. Verder is het geluid me te modern en zijn de stembanden van Michael Coons net iets teveel versleten. Het meeste materiaal kan rekenen op een voldoende, maar echt speciaal is het niet. Gelukkig hebben we toen nog de optredens gehad. Dat was een mooie afsluiting voor deze ooit fantastische band.


Eindstand:
1. Annihilation Principle
2. Nothing'$ $acred
3. Know Your Enemy
4. No Stranger To Danger
5. City's Gonna Burn
6. Left For Dead