Goede vrouwelijke rappers zijn schaars, zeker nu Jean Grae heeft aangegeven te willen stoppen met rappen. Apani B Fly is bereid om het stokje over te nemen, maar nu waait er ook een frisse wind vanuit Detroit: Ilana Weaver. Oorspronkelijk komt ze uit Israël, maar op jonge leeftijd verhuisde ze naar Amerika, waar ze onder de naam Invincible haar debuutplaat Shapeshifters uitbrengt.
Wie in de geschiedenis van de rapster graaft, komt te weten dat ze op haar zevende Engels is gaan leren en krap twee jaar later voor het eerst begon met het schrijven van teksten. En dat doet ze meer dan verdienstelijk. In Looongawaited bijvoorbeeld rapt ze onder meer: “I’m striving to be one of the best, period//Not just one of the best with breasts and a period.” Uit deze zin blijkt hoe scherp Invincible uit de hoek kan komen. Haar stijl kan, naast als vindingrijk, ook omschreven worden als ietwat agressief. Met elk woord dat ze uitspreekt, geeft ze aan dat men rekening met haar moet houden en dat ze net zo rauw kan zijn als haar mannelijke collega’s.
Productioneel steekt Shapeshifters geweldig in elkaar, zoals te horen is op Sledgehammer, geproduceerd door 14KT en Haircut. Deze track kenmerkt zich door het geluid van een panfluit en castagnetten. Deze twee instrumenten zorgen samen voor een zomers geheel. Maar ook na deze track is er instrumentaal voldoende te genieten. Zo is er een heerlijke jazzvolle productie op Spacious Skies te ontdekken, waar de sfeervolle pianoklanken van de hand van producer Aphex zijn. Dat maakt de producties erg afwisselend. Want of er nou wordt gekozen voor live-instrumenten (onder meer de piano, gitaar en fluit) of voor het gebruik van computersamples, alles valt voortreffelijk op zijn plaats.
Al gauw wordt duidelijk dat Invincible een van de betere rapsters is die de 21ste eeuw kent. Met haar lage stem en goede lyrics weet ze de luisteraar te boeien van begin tot eind. Een sterk punt aan haar teksten is dat ze recht uit het hart komen. Invincible heeft het nodige in haar leven meegemaakt en hier rapt ze dan ook over. Een moeilijke jeugd, ongelijkheden waar ze tegenaan loopt in het leven, alles komt langs op het album zonder dat het je opgedrongen wordt.
Om het werk nog interessanter te maken, heeft ze de hulp ingeroepen van enkele gastartiesten. Zo levert Buff1 een gastbijdrage op het nummer Deuce/Ypsi. Hij rapt over de ongelijkheden waar de arme mensen in Amerika mee te maken hebben (“Second class citizens, second class living conditions, second class schools for second class kids”). Dit doet hij op een productie van Djimon, Jayhask & Belief, die zich kenmerkt door de drums en een sample van een vrouwelijke stem op de achtergrond.
Maar ook alleen staat Invincible haar spreekwoordelijke mannetje. Op de titeltrack opent ze fantastisch: “Music’s not a mirror to reflect reality, it’s a hammer with which we shape it!” Of ze hier een punt heeft, is aan de luisteraar. Maar het moet gezegd: met deze regel zet ze de luisteraar wél aan het denken. Naar het einde toe blijft de cd op elk moment interessant. Wajeed, die ervoor verantwoordelijk was dat Invincible onder het label Emergence kwam, zorgt nog voor twee producties. De eerste is Keep Going, een rustige productie met wat drumwerk en een laag geluid dat wat aan een contrabas doet denken. Zijn laatste productie is op het nummer In The Mourning en is een stuk hoger dan haar voorganger. De gitaar, maar vooral een sample die wat lijkt op het geluid van Gorillaz, zorgen voor hoge en speciale tonen.
Het is dan ook jammer dat de plaat er na veertien nummers al op zit. Shapeshifters is een cd met scherpe, oprechte teksten en zeer goede en bovendien erg gevarieerde producties. Of de hiphopindustrie al klaar is voor een vrouw aan de top, is de vraag. Maar ze verdient minimaal een kans om zich te nestelen tussen al het ‘mannelijk geweld’. Met Shapeshifters levert ze in ieder geval een project af waar u tegen gezegd mag worden.
www.julliewetenheteigenlijkwel.nl