George Michael - Songs from the Last Century (1999)

Duidelijk een aardig tussendoortje.
Deed het hier in huis goed onder de kerstboom dat jaar.
Verder blijft toch wel duidelijk dat George Michael gewoon een goede zanger is, alleen hoor ik hem liever met zijn eigen songs.

Het ultieme crematie lied is op deze cd vertolkt "The first time ever I saw your face" zingt George fantastisch. Kippevel!!!! Voor de rest een prima sfeervol album.

-3.5-

Mooie interpretaties van klassiekers; Kan moeilijk favorieten opsommen, dit is één geweldige luisterervaring; Onderschatte en fel ondergewaardeerde plaat; Dit is Croonen op topniveau!
4.5 stars ****1/2

Als ik jou recensie lees dan is deze dus wel de moeite waard, heb alleen nog maar Roxanne gehoord maar deze gaat in m'n lijstje nog te kopen.

Toen ie uitkwam waren de recensies alleen maar teleurstellend, maar ik hecht nu meer waarde aan de liefhebbers van de goeie muziek!!

Inderdaad vertolkt George Michael de nummers op dit album erg goed. Jammer dat deze plaat in beetje in de shaduw staat vergelijken bij de andere album van George Michael (die natuurlijk ook wel goed zijn).

4,0

Rod Stewart wist met dit repertoire ook zijn zakken weer eens te vullen. Laat George alsjeblieft zijn eigen nummers doen, hij heeft er inmiddels al veel goede gemaakt en heeft dit dus niet nodig.

Erg sfeervol album wat het zeker met kerst en de donkere winterdagen erg goed doet.

George heet Roxanne van The Police erg mooi gecoverd! En ook Secret Love, My Baby Just Cares For Me en Wild Is The WInd mogen er zeer zeker zijn!

Ik vind George een klasse artiest, maar van miss Sarajevo had 'ie af moeten blijven vind ik. Maar verder ga ik zeker mee met funkstar. Want sfeervol, relaxing, chilling en kippenvel zijn sensaties die geheel geplaatst kunnen worden bij deze cd, hoe grandioos zijn 'Listen without prejudice' ook maar zijn mag. ach.........4

Aardig tussendoortje, al was het alleen maar voor The First Time Ever I Saw Your Face en Brother, Can You Spare a Dime?

The First Time Ever I Saw Your Face is echt een juweeltje op dit album,

George Michael heeft voor dit soort songs echt de perfecte stem!

Toen dit album uitkwam kon ik deze "move" niet echt waarderen, maar naar mate de jaren vorderde ben ik dit juist wel gaan doen.

Hij heeft zich toch maar ontpopt tot 1 van de beste zangers van "onze" tijd, en wie had dat ten tijde van Wham nou gedacht!

Heb m destijds live in Ahoy gezien, en ook dat was 1 van de beste concerten die ik ooit gezien heb.. (en ik heb er veel live gezien)

Heel mooie cd dus.. 4 hele dikke sterren!!! (in het geval van GM klinkt dit wel een beetje raar )

Ook ik vind The first time ever I saw your face een prachtig nummer.
Hoewel ik in het begin moeite had met zijn uitstapje. Ik moest het album vaak draaien om het te gaan waarderen.
Wat kan die man mooi zingen, kippevel !

kippevel momenten , supertalent in de showbizz

ik vind dit echt een geweldig album, maar de andere 'zelfgemaakte' albums zijn stukken beter, hoewel ik bij 'brother can you spare me a dime' kippenvel krijg, helemaal als hij het live zingt.

ff een link voor mensen die george michael op zijn best wil zien:

YouTube - George Michael - Brother Can You Spare (Live At Pavarotti )

Covers of geen covers in dit geval maakt het voor mij weinig uit. Vaak zijn dit soort cd's inderdaad tussendoortjes. Maar hij heeft er na mijn gevoel wel zijn tijd en passie ingestoken om er echt iets moois van te maken. En dat is gelukt. Roxanne prachtig hoe hij dit nummer in een nieuw jasje gestopt heeft. Prima plaat nee niks mis mee

Een tikkeltje te rustig voor mij. Natuurlijk geweldig zang van George Michael.

Ik hoorde "Brother can you spare a dime" en ik moest deze cd hebben. Ik ben George Michael pas later een beetje gaan waarderen. Vooral zijn eigenzinnige optreden droeg daar ook aan bij.
Maar dit album is inderdaad een ode aan goede songs. Het orkest vind ik iets te zoetsappig gearrangeerd. Ik had liever dat het orkest wat meer op z'n "Frank Sinatra's" uithaalde (had gekund bijvoorbeeld in "Secret Love"), maar goed.
Er staan juweeltjes op. "First Time" is ontroerend en een inderdaad zoals eerder door Lennon al aangemerkt, een hoogtepunt.
"Miss Sarajevo" is een ronduit schitterend. Dat U2 zo'n nummer heeft kunnen schrijven.

Ik geef dit album 4 sterren. Had hoger gekund, maar dan had het orkest wat meer ballen moeten hebben.
Die heeft George Michael immers ook.

P.S.
"Brother can you spare a dime", nu weer een toepasselijk lied. Het lied is een protest tegen de gevolgen van de crisis voor de mensen die het land hebben opgebouwd en nu in de kou staan.

het spijt me, maar hier kan ik niet blij van worden, wat mij betreft een complete mislukking: laat 'm alsjeblieft zijn eigen nummers schrijven en met z'n fikken van nummers afblijven die hij écht niet beter kan maken dan ze al zijn.
Ik geloof echt wel dat hij zijn ziel en zaligheid in dit project heeft geprobeerd te stoppen, maar niet echt gelukt!
Jammer, heel jammer!

Best wel een aardig "tussendoortje" van George Michael.
Een cover album in crooner stijl, mede door dat zijn stem zeer op de voorgrond treed en de muzikale omlijsting niets meer dan "begeleiding" is blijkt maar weer eens dat George zijn stem een heel erg goede en krachtige is.
Cover albums zijn over het algemeen "gevaarlijk terrein" soms gaat het helemaal fout en soms gaat het goed, het laatste is hier het geval. Omdat de meeste nummers in een andere (jazzy / bigband) setting zijn gezet worden het eigenlijk bewerkingen van het origineel en dit vind ik beter en inventiever dan een nummer "plat" coveren. De meeste nummers zijn overbekend in hun originele uitvoering, maar George geeft er wel een geheel eigen "twist" aan. Het sfeertje waar in dit album is gezet mag er ook wezen.
Het is een album dat een coherent geheel vormt en zwaar leunt op de jaren 50 crooners en George komt er goed mee weg.

4*

Ik heb altijd gevonden dat hij het beste tot zijn recht kwam met jazz/ soul repertoire. De dance nummertjes hoefden niet zo van mij. Graag had ik nog een album in deze sfeer maar dan met eigen materiaal gehoord.

Fijn album met allemaal covers erop, waarin George op de crooner toer gaat. En dat pakt goed uit. Mooie arrangementen waarin zijn stem wonderwel past.

Hopelijk komt er nog wat materiaal naar boven. Listen without Prejudice Volume 2!

Ook deze zou wel eens op vinyl mogen uitkomen. Extra mooi in dit jaargetijde vind ik.

Nee, dit album viel bepaald niet mee. Gescoord bij een lokale kringloopwinkel voor 50 Eurocent dus de schade is zeer beperkt.
Had gelet op Michael's vocale mogelijkheden en muzikaliteit veel meer verwacht van deze sterke nummers, maar de arrangementen dan wel zijn interpretatie bevallen mij geenszins. Het is me veel te makkelijk, te voorspelbaar, maar ook te zeer gepolijst. Alle emotie die ik normaal in een compositie als " The First Time Ever I Saw Your Face" hoor, is hier 100% afwezig.

En dan tot slot de geluidskwaliteit van deze CD.........
Compressie waar een paard de hik van zou krijgen en kneiterhard opgenomen. Weg is alle dynamiek en subtiliteit, instrumenten klinken niet meer natuurlijk.
Kortom, een CD representatief voor de loudness war en een periode die in retroperspectief het verval van de audio industrie inluidt.

Het is een flinke tijd geleden dat ik deze heb gedraaid, maar met die Dynamic Range van dit album valt het allemaal nog wel mee, toch? Niet fantastisch, maar een gemiddelde van -10 is voor de tijd waarin de CD werd uitgebracht redelijk gemiddeld. Het kan veel erger, en dat zou het in de navolgende jaren ook worden. In die zin is de audio-industrie er in de 21ste eeuw niet beter op geworden.

Ik beschouw dit coveralbum een beetje als een tussendoortje en geen regulier album met eigen werk. Als zodanig vond ik het redelijk geslaagd. Met name de nummers waarbij hij kiest voor een heel andere insteek dan het origineel, zoals bijv. Roxanne, wel geslaagd. Maar The first time haalt het inderdaad niet bij het gevoel dat het origineel uitstraalt. Ook krijg ik het idee dat hij wel erg gemakkelijk inspeelt op de destijds stijgende populariteit van dit soort vocale jazz dat naar easy listening neigt (Norah Jones, Diana Krall etc.)

Misschien hanteer ik t.a.v. de geluidskwaliteit wat strengere criteria. Mijn systeem is erg transparant en legt genadeloos tekortkomingen in opnamen bloot.
Een beetje ruis, desnoods een tweede of derde generatie tape als bronopname vind ik minder storend dan een CD als deze.

Dat laatste ben ik met je eens: liever een beetje ruis van de originele tape dan een kapotgemasterde opname. Mijn systeem is ook bovengemiddeld, dus ik snap wel waat je vandaan komt. Probleem is alleen dat je je in de jaren nul en tien van deze eeuw blauw kon ergeren aan talloze overstuurde opnamen. Ik heb het op een gegeven moment een beetje van me af gegooid en ben toch weer in de eerste plaats naar de muziek gaan luisteren. Al vind ik een echt slecht gemasterde CD - en daarvan zijn er helaas nog steeds te veel - nog altijd wel storend.

Dan zitten we toch wel op 1 lijn hoor.
Ook ik heb het voor een groot deel kunnen loslaten, maar soms.......
Zat gisteren eerst naar een mooi opgenomen CD te luisteren en als zo'n gedrocht als dit er dan op volgt. Tja, dan kan ik een zucht en zure oprisping niet onderdrukken (lol).

Geniet van de zon en een muzikaal weekend gewenst.

Ja, dat kan je beleving wel beïnvloeden: welke CD draai je ervóór of erna? Maar om standaard eerst Death Magnetic voorafgaand aan willekeurig welk ander album te draaien is ook zo wat...

Hoe dan ook: blijf genieten!