Archie Shepp - Live at the Donaueschingen Music Festival (1968)

Hij blaast het keurige duitse publiek hoorbaar de zaal uit bij elke nieuwe explosie van free jazz. En lokt ze dan weer terug met passages uit standards. Hilarisch en steengoed. Vooral deel 2.(Vynilversie op cd remastered. Deze heruitgave is recent en verkrijgbaar)

Jimmy Garisson's solo of eigenlijk intro op part 1 is ongelofelijk goed. Je pikt Jimmy er zo uit.

EDIT: In R'dam was ik ooit zijdelings betrokken bij het reilen en zeilen van de Sunship Jazzbunker onder de oprit van de oude Maasbrug. Een uitgelezen locatie om mooie muziek of lekkere teringherrie te maken. Een bescheiden aantal Amerikaanse jazzmusici kwam er graag vanwege hun associatie met de Hudson River in NY. Een overigens kostbare aangelegenheid voor een armlastig jazzpodium want de dollar was toen nog veel waard vergeleken met onze gulden. Na maanden onderhandelen lukte het om ook Archie Shepp naar onze enige echte metropool te lokken, een paar jaar na de release van Montreux 1+2 en Steam,. Meneer kwam strak in het pak binnen, keurde niemand een blik waardig, speelde met zijn kwartet twee nogal brave bebop sets en verdween vervolgens zonder dralen met een taxi richting hotel. Niet helemaal bevredigend, om het maar voorzichtig uit te drukken.

Nee, dan dit bovenstaande album waar veel van onze verwachtingen op waren gebaseerd. Behoorlijk kortzichtig want ten tijde van deze concert-opnamen was Shepp wel wat jonger en vurig zwartmilitant. Hij blaast het duitse publiek hoorbaar stommelend de zaal uit bij elke nieuwe explosie van free-jazz. En lokt ze op de drempel dan weer terug met passages uit bekende jazz-standards. Hilarisch en steengoed, vooral op de tweede kant van het vinyl. Inmiddels is de plaat uitgebracht op cd en recent nog verkrijgbaar. Aanrader.

Al vanaf de eerste noten inderdaad!
Eens je zijn solo hebt gehoord van John Coltrane - Live in Japan (1991), dan ken je zijn handelsmerk.

Interessant verhaaltje van Kistenkuif. Ik heb het nog gehoord en gemerkt dat Shepp elitaire trekjes heeft. Dat gaat altijd wel wat ten koste van de live-ervaring. Bescheidenheid hoeft niet persé, maar een zeker respect voor anderen - die nota bene om jou muziek geven - moet je toch wel hebben als muzikant.

Keiharde plaat dit van Shepp. Geweldig vanaf het begin tot het eind. Niet voor de tere oortjes.

Free jazz. Compromisloos. Topmusici. Knetterende improvisaties. Als ik een reden zoek om verjaarsvisite de deur uit te werken dan laat ik dit album door de boxen schallen. Een paar hardcore fans blijven dan over en zo wordt het toch nog een feestje. Je moet er van houden. Dat doe ik. En nog een kleine schare liefhebbers.