Rush - Retrospective, Vol. 1 (1974-1980) (1997)

Ik leerde Rush pas kennen toen Different Stages uitkwam. Direct overdonderd natuurlijk, rende ik terug naar de winkel om meer te kopen. Er lag niet veel behalve deze verzamelaar. Daar heb ik veel plezier aan gehad totdat ik de albums in huis ging halen.

Vrijwel alle relevante nummers uit het eerste Rush hoofdstuk staan erop. Voor de doorgewinterde fan is hier niets te halen. Voor de instapper is dit uitstekend. Alleen zou ik zelf Finding My Way ingeruild voor Working Man ingeruild hebben. Maar je kan niet alles hebben.

Opmerking vooraf: letterlijk luidt de titel hiervan Retrospective I 1974-1980. Hiervoor verwijs ik naar Discogs: https://www.discogs.com/release/1359888-Rush-Retrospective-I-1974-1980. Albumtitel staat niet op de hoes maar aan de zijkant van het doosje. Ik laat het voor wat het is (of niet). Het is “maar” een verzamelaar, maar enen die ik in mijn bezit heb van mijn favoriete groep.

In het tijdperk 1974-1980 verschenen in chronologische volgorde de studioalbums Rush, Fly by Night, Caress of Steel, 2112, A Farewell to Kings, Hemispheres en Permanent Waves. Het gaat om zeven albums dus juist vóór het Moving Pictures album uit 1981, dus bijna volledig de eerste twee periodes, vermits na iedere vier studioalbums een livealbum uitkwam, toen toch.

Groot verschil met deze verzamelaar is dat de gekozen nummers niet in chronologische volgorde staan, geen verschil is er volgens mij qua geluid van de originele opnames. Veertien nummers op de tracklist voor zeven studioalbums, dus je zou denken...

Toch niet, de albums Rush en Caress of Steel krijgen ééntje cadeau, Fly by Night en 2112 krijgen drie vertegenwoordigers. Veel ga ik hierover niet zeggen. In de loop der jaren en vooral de voorbije maanden heb ik me intensiever bezig gehouden met Rush en er heel veel van genoten. Mijn gedachtespinsels en die van de MuMe colllega's over de individuele albums staan daar, dus allen daarheen, zou ik zeggen.

Dergelijke formats, de verzamelaars zijn heden ten dagen overbodiger dan ooit, dat besef ik, maar soms laat zelfs ik me hierin overhalen door een lage prijs of door het gedacht “ach, waarom niet”. Geld moet rollen, het liefst mijn richting uit, en er staan hier een paar ferme krakers op, The Spirit of Radio, The Trees, Xanadu, de twee delen uit 2112 en het geschifte instrumentale La Villa Strangiato, maar mijn favoriete periode moet nog komen op de opvolger hiervan Retrospective II 1981-1987, ook uit 1997, het begin van een vreselijke periode voor drummer Neil Peart en haast het einde van Rush.