For Stars - ...It Falls Apart (2004)

Dit is een plaat van een duizelingwekkend hoog niveau, die je iedere keer weer naar adem doet happen door haar intense schoonheid. Ook wel meesterwerk genoemd.

zal ik dit meer dan tien jaar na dato maar eens onderschrijven dan?

Vandaag maar eens uit de kast gehaald, prachtig..... prachtig. Het lijkt op een potpouri van alt-j / radiohead / animal collective en the antlers

In de diepten van het muzikale firmament schittert het album …It Falls Apart, gelanceerd in 2004 door de Amerikaanse formatie For Stars, als een duistere edelsteen met een fluisterende allure. Dit oeuvre, gehuld in een mantel van melancholie en ingetogenheid, ontvouwt zich als een paradox van somberheid die tegelijkertijd een onverwachte bekoring herbergt. De ouverture van dit melodische avontuur, I Should Have Told You, manifesteert zich als een zeldzame lichtstraal door de nevelige sfeer heen, dansend op de noten van voorzichtig optimisme.

Het lied Calm Down Baby doet zijn naam eer aan; het is een serene oase waar het tempo en de tedere vocalen een balsem vormen voor de rusteloze ziel. Het brengt een pacificerend effect met zich mee, waardoor luisteraars worden uitgenodigd tot een staat van contemplatieve kalmte. Daarna breekt It Doesn’t Really Matter door als een levendige stroomversnelling, geïnjecteerd met vitaliteit en geestdrift, die contrasteert met de overwegend bedachtzame tenor van het album.

De compositie In the End begint als een introspectieve reis die, na bijna twee minuten, ontwaakt tot een expressie van ontluikende hoop en herleving. Shattered Glass, daarentegen, ontplooit zich als een dans voor twee, gedragen door elegante vocalen en een melodie die zowel zoetgevooisd als troostrijk is.

Echter, Reminds You dient als een dissonante noot binnen de collectie, waarbij het minder resonantie vindt in mijn gehoor. Het epinomische It Falls Apart daarentegen, etaleert een rijke tapestry van klankkleuren, waarbij variatie en artistieke diepgang de luisteraar meenemen op een achtbaan van emoties. Lend out Your Love slaagt er niet in dezelfde impact te genereren, en voelt enigszins vluchtiger in zijn expressie.

Het sluitstuk, Untiled, hoewel bekoorlijk, bereikt niet de zenith van muzikale innovatie, maar fungeert niettemin als een waardige afsluiter van een overwegend intrigerend album.

Deze auditieve trip door, …It Falls Apart, weerspiegelt de complexiteit van menselijke emoties, ingebed in de subtiele dynamiek van muzikale composities. For Stars heeft een landschap geschapen waarin soberheid en somberheid niet als gebreken worden gezien, maar als vensters naar de ziel, waardoor de luisteraar wordt uitgenodigd tot introspectie en empathie. Dit album, met zijn weefsel van melancholie en momenten van licht, verdient een plek in de annalen van muzikale poëzie maar behoort wat mij betreft niet to de top.

Tot slot..Dit 4e album dateert van 2004 en daarna is er niets nieuws meer uitgebracht. En of me dat verbaast??

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl