Blues Traveler - Travelers & Thieves (1991)

Holy shit, wat een machtige plaat en wat een sound. Deze band mengt funk, blues en hardrock tot een fantastisch en avontuurlijk geheel. Die stem van Popper is krachtig, uniek en komt me toch een partij binnen.

En dan dat virtuoze spel. Die dikke baslijnen, gitaarriffs en -solo's, groovy drumpartijen. Dat deze band me al die tijd helemaal is ontgaan. Ergens wel een beetje in de lijn met Screamin' Cheetah Wheelies die ook zo een soort progressive bluesrock maakten, maar Blues Traveler heeft uiteindelijk een langere adem.

Een probleem met deze eclectische muziek is wellicht dat het een kop en staart mist en het wel heel erg losjes is gespeeld. De band speelt retestrak, maar op het eerste gehoor is kan het toch wel wat chaotisch klinken en mist er een lijn. Dat is vaak een beetje het probleem met artiesten die overstromen van de goede ideëen. Wellicht klinken ze op latere platen wat gestructureerder, maar ze laten in elk geval wal al duidelijk horen, wat een ontzettend goede muzikanten ze zijn.