Elliott BROOD - Mountain Meadows (2008)

Ik ben erg benieuwd naar deze plaat! 'Ambassador' vond ik namelijk een erg sterk album. De opener 'Twill' is schitterend (vooral op het einde), maar ook de nummers 'President (35)' en 'Wolfgang' vond ik erg mooi! Eens even kijken of ze hun mooie debuut weten te evenaren of te overtreffen!

Ben ook erg benieuwd, die Tin Type EP was echt fantastisch en een instant klassieker binnen het genre!

Grappig: 2 stemmen en gemiddeld een 3??? Is het album dan zo matig? Iemand dit album al écht gehoord, want ben zeer benieuwd naar de meningen...

Vind er niets aan, combinatie zang en muziek deugt niet.

Wow, wat een geweldige plaat. draai hem nu voor de 2e keer achter elkaar en ben diep onder de indruk. Ik ken de debuutplaat niet maar zal deze zeker ook gaan beluisteren. Iedereen die van Bright Eyes houdt zou hier ook eens naar moeten luisteren. Aanrader van de bovenste plank.

Luister vooral hun debuut-EP, super!!! Ik wist niet dat EB een nieuwe plaat uithad, geweldig nieuws! Ik hoop dat ze hun klasse heben weten vast te houden.

Wat een geweldig mooie rauwe stem heeft die man.

Deze plaat nu een paar keer gedraaid en kruipt niet direct onder mijn huid. Het bevalt me wel wat ik hoor en horen doe ik veel. De opener begint lekker, maar klinkt alsof hij de stem van Dylan heeft maar dan met een polyp. Versta er geen bal van.
Dit blijft hij gelukkig niet doen.
Ik krijg onwillekeurige associaties met Lindsey Buckingham's gitaarspel en de stem van "Noddy" Holder van Slade.
Ja zelfs met Deep Purple, maar dan met een Banjo that rocks.
In ieder geval ben ik er nog niet uit wat ik er van vind, dus ik kom er nog op terug.

Vanmiddag scheen de zon, volumeknop open, Brood erin en spelen maar.
Dit album begint nu zijn weg te vinden en heeft als een naald de juiste ader gevonden, om in mijn bloedbaan opgenomen te worden.

Dit is mijn Banjo-album!
Als er vroeger in het Wilde Westen, albums zouden werden uitgebracht, zou dit zeker een knaller zijn....lekker koeien bijeen drijven op de prairie en s'avonds komen de cowboys bijeen in de saloon waar Elliott speelt om zelf gestookte whiskey te drinken na het harde werk...geef het volk Brood en Spelen om zichzelf te vermaken.

Ok, dit is dus met terugwerkende kracht het beste album van 2008 voor mij. Ongelofelijk mooie plaat en echt een blijvertje. Duurde heel even, maar dan kruipt ie echt helemaal binnen. Overigens, lebowski, ik heb niet alleen associaties met het gitaarwerk van Buckingham, maar ook met zijn gevoel voor melodielijnen in de zang en de songwriting in het algemeen! Luiter naar Lindsey's werk op "Tusk"! Daar doet dit mij zeer duidelijk aan denken.

Het Canadese neefje van Herman?

Het zou een leuk grapje geweest zijn als Elliott Brood een persoon en geen band was.

ik bedoelde natuurlijk niet lebowski, maar madjack71. :sorry:

Bij de eerste plaat van deze groep al aangegeven dat ik ze graag een keer live wilde zien. Afgelopen vrijdag was het zo ver, in Tivoli, zaal 'nine' helemaal boven in.
De zaal vond ik niets, eigenlijk veel te klein voor de hoeveelheid mensen, het optreden was wel top.
Ze zongen nogal wat van dit album. Het drietal is helemaal op elkaar ingespeeld, de zang beurtelings door de gitaristen, de drummer die soms ook keyboard speelt.
Het optreden was energiek, humorvol. Hoewel de teksten vaak redelijk zwaarmoedig kunnen zijn, was het optreden dat alles behalve.
Publiek redelijk divers, wel veel vijftigers en zestigers, maar ook hipsters en metal fans. Nou moet ik wel zeggen dat de optredens veel ruiger en dynamischer dan de platen, maar bij de platen hoor je weer meer finesses, die bij het optreden nog wat verloren ging.
Na 1,5 uur vond de groep het welletjes, maar ze kwamen nog wel terug voor een toegift van een nummertje of 5/6 met daarin een mooie bewerking van de titelsong van de serie 'Cheers' en als klapper ook nog 'Write it all down for you' een heerlijk commerciële meezinger van dit album waar Mumford and Son nog een puntje kunnen zuigen. Dat deze groep vaak ook wordt genoemd begrijp ik maar Elliott Brood is veel gruiziger, veel rauwer en intenser.
Prachtige groep en dit album mag er echt zijn en benadert een live optreden het meeste. Vooral de banjo, die op latere albums minder prominent aanwezig is zorgt voor een heerlijke outlaw sfeer ! Dit is americana, pardon canadiana pur sang. Trek je houthakkershirt maar aan, de vuurkorf binnen bereik en deze plaat op en je waant je in Canada.