Necrophorus - Drifting in Motion (2008)

Necrophorus is een side-project van Peter Andersson's Raison d'Etre, en ligt duidelijk in het verlengde van laatstgenoemde.
Deze Drifting in Motion laat mystieke en bij vlagen zelfs mooie, maar toch ook wel bizarre geluidscollages op ons los. Kabbelende, ploppende, tikkende en krakende geluiden worden gecombineerd met zweverige soundscapes en het klinkt allemaal erg abstract en interessant.
Ondanks dat dit album zeker z'n momenten heeft, (Ice Shifting en het behoorlijk rommelende Drifting zijn goed), maakt Necrophorus met dit album niet de indruk die Raison d'Etre op me gemaakt heeft.
Dat wil niet zeggen dat dit niet goed is, integendeel, dit genre werkt verslavend op mij. Wellicht komt het doordat de dreiging en somberheid van een gemiddeld Raison d'Etre-album een beetje gemist wordt hier.
Dat zal dan ook wel het verschil tussen beide projecten verklaren.
Necrophorus klinkt in ieder geval op dit album duidelijk minder duister, ondanks de overeenkomsten.
Toch maakt me het wel benieuwd naar meerdere albums van Necrophorus, want dit smaakt toch stiekem naar meer.

Bloedmooie, subtiele, introspectieve en bij vlagen melancholische plaat. De 'mildere' kant van Raison d'Etre m.a.w.
Peter Andersson heeft met deze twee projecten zijn knagende 'bipolaire stoornis' een prachtige auditieve uitlaatklep gegeven.

Nog steeds een briljant album. Kan en wil niet anders zeggen.

De drie toegevoegde bonus tracks op de re-issue voegen helaas weinig toe.