De Amerikaan John Tesh komt al vroeg in zijn leven in aanraking met muziek. Op zes jarige leeftijd is hij al achter de piano te vinden. Later in zijn leven wordt hij componist van christlijke liederen. Daarnaast maakt hij ook nog radio voor een Amerikaans radiostation.
Met dit album Tour de France maakt hij zijn debut. In de composities is niets terug te horen van christelijke muziek, het is jazzy, electronic en op sommige plaatsen wat rock-achtig. Door al die factoren is hier sprake van een afwisselend album van jazz tot funk van electronic tot experimenteel. Door al die stijlen is het een behoorlijk druk album geworden wat mij aanzet tot het hele huis aan kant te maken.
Naast al die drukke tracks is Day One een heerlijk hoopgevend stuk muziek wat heerlijk is om te horen. Een lekker ritme, mooie gitaar en goed toetsenwek. Dit wordt mooi doorgtrokken op de track Jazzis. Alleen verzand dit in iets wat maar steeds herhaald wordt. Dit wordt gelukkig goed gemaakt met het spannende beginnende Mike Mercurrie waar alle stijlen die op dit album zjjn te vinden in een mix voorbij komen. Olympus 8008 is een fraaie afsluiter van dit album. Het begint mooi statig en groeit uit tot iets bombastisch in de sfeer van Vangelis. Net als ik hier goed en wel in zit is daar plots het eind.
Door al die afwisseling is het wel een album geworden zonder ziel. De gebruikte instrumenten zouden wel technisch goed bespeeld zijn, maar ik mis een stuk passie wat muziek tot muziek maakt. Toch zitten de composities wel goed in elkaar, waardoor ik qua waardering in het midden zit.