Kosheen - Kokopelli (2003)

Erg prettig album, goed geproduceed, prima gezongen en een lekkere jaren 80 wavedance geluid

Wel erg veel Cure idd op deze plaat, zo is het riffje van 'wasting my time' gewoon gejat van 'in your house' .
Wat mij nu niet zo stoort, omdat dat dan weer een hele mooie riff is

Wonderlijke negatieve reacties op dit album bij "Resist".

Ik vond en vind dit album een enorme stap voorwaarts. Veel "lastiger" en ruiger dan de poppy en wat mij betreft nu al gedateerde plaat "Resist". Daardoor ook een veel langere houdbaarheidsdatum.

Met name de liefhebbers van jaren '80 kwaliteitsdancewave (whatever) zullen zich heerlijk kunnen laven aan dit album en daarna kunnen brullen dat ze wel degelijk met hun tijd meegaan.

Vind het eerlijk gezegd een van de betere albums van 2003. En echtgenote proof hetgeen in huize VanDeGriend immer goed is voor een half puntje extra.

6 stemmen

Ik wil Rob wel bijstaan in zijn eenzame strijd. Ik heb dit album een week geleden gekocht, omdat ik op BBC een live-optreden van ze zag. Ik kende ze van de drum 'n bass singles van Resist, maar van dit optreden sloeg ik steil achterover. Galmende gitaren uit een lang vervlogen tijdperk. En dat in combinatie met DIE stem van de bewuste singles.
k kan niet anders zeggen; de muzikale openbaring van 2007! Nu snel ook de nieuwste Damage aanschaffen.

Ik ben minder enthousiast over dit album, maar dat kom eerder door de verwachtingen die ik er van had na Resist. Daarvan is er geen een uitgekomen. Daardoor luister ik deze ook minder en ben ik er (nog) niet echt weg van. Damage daarentegen vind ik wel weer super.

Aha..had al wel bedacht dat ik op Premo kon rekenen in deze

één van de zeldzame albums waar voor mij persoonlijk nooit sleet op komt.

Voorheen klonk Kosheen als een goede house-act met een leuk klinkend zangeresje. Op dit album klinken ze juist meer als een volwaardige band; de house invloeden zijn sterk naar de achtergrond verdwenen. All In My Head lijkt wel erg veel op Pets van Porno For Pyro's, en inderdaad heeft het The Cure invloeden (uit de Wish periode). Stoor ik me hier aan?
Nee; niet echt.

Kokopelli is een heel andere plaat dan Resist. Anders, maar niet minder goed. De gitaren klinken goed en met de stem van zangeres Sian zit het ook wel snor.

All in My Head vind ik persoonlijk het lekkerste Kosheen-nummer aller tijden.

Ik hou er van als bands voor verandering kiezen en niet teveel teren op het succes van de debuutplaat. Een tweede poppy drum 'n bass-plaat met nummers à la 'Hide U' zou een erg evidente (en te gemakkelijke) keuze zijn voor Kosheen. Dus zeg ik: Bravo!

Helemaal met de bovenstaande mening eens. Een volwassen Kosheen, een band die probeert verder te gaan, en deze plaat ligt dan ook in het verlengde van het fantastische Resist, maar is absoluut geen kopie.

Ik hoefde niet eens te wennen aan het nieuwe geluid, het straalt meteen Kosheen uit, maar dan in een andere verpakking.

Wederom een erg goed album.

Ik vind hegt een moeilijk album om doorheen te komen, wellicht heeft het een flink aantal luisterbeurten nodig en een bepaalde gemoedstoestand. De tracks klinken vaag maar ook interessant.
Het is een totaal andere Kosheen dan Resist die veel toegankelijker is.
Ik ga nog niet stemmen, omdat ik het wellicht nog te weinig geluisterd heb. Ik heb steeds het gevoel, dat het album me nog niet pakt maar dat het wel kan gebeuren...vage beschrijving ik weet het soms heb je dat met albums

Kosheen kende ik eigenlijk alleen van 'Catch' toen ik ze live zag op Werchter. Het optreden daar overtrof alle verwachtingen (althans de mijne.) Ik houd niet zo van dance, maar Kosheen vond ik goed te pruimen en ja die zangeres he, wow.

Later deze plaat opgepikt voor weinig, en nog steeds luister ik hier met plezier naar. De liedjes zitten simpel in elkaar en meest mid-tempo. En toch verveelt Kokopelli geen seconde.

nee toch niet mijn ding, ik heb het geprobeerd maar het blijft vaag.

Heerlijk, hun beste werk.

Niet echt mijn ding, deze tweede plaat van Kosheen. De dance en d&b van debuutalbum Resist wordt verruild voor elektronische pop en rock. Nou ben ik daar zeker niet vies van, maar het grootste probleem dat ik heb met deze plaat is dat bijna alle nummers op elkaar lijken. Alleen Crawling, Swamp, Wish en Recovery wisten me echt te boeien. Vooral Wish schiet er voor mij uit, want hier gaat Kosheen bijna op de industrial rock toer. Bij bepaalde nummers had ik ook het gevoel dat het aparte stemgeluid van zangeres Sian Evans zich niet echt leent voor dit soort muziek en beter past bij een wat sneller tempo. Toch nog een nipte voldoende, want ondanks dat de meeste nummers wat eentonig zijn, zijn ze wel goed geproduceerd.