The Intruders - Cowboys to Girls (1968)

Cowboys to girls
I remember when I used to play shoot em up
(Shoot em up, bang, bang baby)
I remember when I chased the girls and beat em up
But I was young and didn't understand
But now I'm a grown up man
I know girls are made for kissing
Never knew what I was missing
Now my life is not the same
My whole world has been rearranged
I went from (cowboys to girls)
Oh yes I did
(Cowboys to girls)

Leuk nummertje van deze (Philly) soul groep. Met dit nummer hebben ze ook grotere bekendheid gekregen..Kzal es kijken of dit album nog ergens te vinden is!

Hier word je toch gewoon vrolijk van? Nadat ik dit album voor de eerste keer beluisterd heb wil ik met de eerst volgende cowboy die ik tegenkom dansen. Turn the Hands of Time kent bijvoorbeeld zo'n grappige instrumentatie, dan komt er gewoon een lach op mijn gezicht. De zang vind ik niet al te bijzonder, alhoewel het me ook absoluut niet tegenstaat.

Lekker cheesy plaat met heerlijke arrangementen van Gamble & Huff die hier TSOP definiëren. Dit is, geloof ik, één van hun eerste hitalbums en (zeker in de breedte) één van de meest consistente phillyalbums die ik reeds beluisterde. Ook de originele, bijna absurde teksten (Cowboys to Girls, (Love Is Like a) Baseball Game) kan ik best pruimen.

Ik weet het niet zo goed met dit album.
Natuurlijk is het lekker cheesy en vrolijk. Maar het komt mij ook een beetje niets-zeggend over.
Natuurlijk zijn de arrangementen goed in elkaar gezet. Dat is dan ook het laatste waarover ik bij dit album zal zeuren.
Zeuren zal ik over dit album zowiezo niet, want het is allemaal best lekker. Maar ik voel het gewoon niet.
Muziek luisteren is voor mij echt een gevoelskwestie. Ik voel het, of ik voel het niet. En helaas zit dit album daar een beetje tussen in. Daarom hou ik het vooralsnog op 3 sterren, met kans op stijging. Want lager zal het zeker niet gaan.

In plaats van 'cheesy' ga ik gewoon het woord 'adorable' gebruiken. Hoe ze daar zitten op de paardenmolen met hun paarlen glimlach in het land van zonneschijn, regenboogvlinders en suikerspinnen struiken, waar enkel de Liefde al eens voor een donkere wolk kan zorgen. Ja, met dit songmateriaal valt wel een leuke musical in elkaar te boksen. Eentje die heel plezant is tot aan de pauze, waarin je dan best de benen neemt om te ontsnappen aan een sugar overdose.

Ik heb dit album snel geluisterd, maar ik vond het maar dramatisch. Het klonk erg gedateerd. (De geluidskwaliteit was ook niet best).

Ik heb het in stukjes tweemaal beluisterd, maar wist eigenlijk al toen ik de eerste keer de classic Call Me hoorde langskomen: onvoldoende voor mij. Dit is entertainment, meer dan pure soul. Kan ook best goed zijn, denkend aan tijdgenoten The Drifters of gewoon de Supremes. Met de namen Gamble & Huff verwacht je dan op zijn minst dat het ondanks de magere productie (weliswaar 1968, maar toch eens met Osiris Apis) wel hier en daar een refreintje oplevert dat blijft hangen. Net zo als bij bijvoorbeeld ´My Girl´ (Temptations, ook ´60s) dat ook ik pas heb ontdekt bij de sterreclame.
Dit album bevat echter niet zo´n mooi ontdekkingkje. Blijft over een album met toch wel erg gedateerde pop/soul, met misschien (Love Is Like a) Baseball Game als enige om nog eens terug te halen.

Ik blijf dan toch wel liefhebber van de wat latere Philly-sound. Check deze latere Gamble & Huff productie

Fantastisch nummer cowboys to girls, de rest vind ik maar mwoah mwoah