Mimi & Richard Fariña - Reflections in a Crystal Wind (1965)
mijn stem
11 stemmen
Verenigde Staten
Folk
Label: Vanguard
-
Reflections in a Crystal Wind (3:33)
-
Bold Marauder (4:09)
-
Dopico (3:59)
-
A Swallow Song (2:52)
-
Chrysanthemum [Instrumental] (2:30)
-
Sell-Out Agitation Waltz (2:55)
-
Hard Lovin' Loser (4:42)
-
Mainline Prosperity Blues (6:28)
-
Allen's Interlude (2:57)
-
House un-American Blues Activity Dream (3:13)
-
Raven Girl (5:13)
-
Miles [Instrumental] (2:58)
-
Children of Darkness (4:05)
Links
Last.fm
2
geplaatst: 16 juli, 16:48 uur
het tweede en laatste album van dit legendarische folk duo. de uit Brookyn afkomstige Richard Farina had een Ierse moeder en een Cubaans/Galicische vader en dook eind 50's/begin 60's op in de Greenwich Village folk revival. hij was 2 jaar getrouwd met de folkie Carolyn Hester. de met hem bevriende Bob Dylan speelde harmonica op haar derde album wat zijn eerste studio sessie was. hij hertrouwde in 1963 met Mimi Farina (de jongste van de 3 Baez zussen) met wie hij een duo ging vormen en furore maakte met hun debuut op het Big Sur Folk Festival in Californië.
i.t.t. de voorganger bevat dit album meer elektrische folk en met een band gespeelde nummers. 12 liedjes van Richard Farina plus het instrumentale niemendalletje "Miles" van Mimi Farina, een eerbetoon aan Miles Davis.
wellicht een avontuurlijk album voor die tijd met behalve "Miles" nog een 3-tal instrumentale nummers (3,5 en 9) plus een aantal bluesy up-tempo bandnummers als "Sell-Out Agitation Waltz" en "Hard Losing Lover". van de blues getinte nummers steekt de slow blues van "House un-American Blues" er boven uit. het instrumentale "Dopico" is een Afro/Indiase "pachanga" gebaseerd op Cubaanse dans- en feestmuziek.
hoor dit duo het liefst in de folky ballads "Reflections in a Crystal Wind", "A Swallow Song" en de afsluiter "Children of Darkness".
"Born Marauder" is eveneens een fraaie mid-tempo folk ballad. een protestsong gericht tegen rassen ongelijkheid dat indirect verwijst naar de toen nog actieve Ku Klux Klan. dit nummer wordt toegelicht met de woorden "a breed of acid anthem for the legions of uniformed centurions who under cover of hood and cause, find their pleasures in the torment of violent blood".
er is een belangrijke rol weggelegd voor gitarist Bruce Langhorne (bekend van zijn werk met Dylan) die meespeelde en veel van de nummers arrangeerde.
Richard Farina kwam in 1966 op 29-jarige leeftijd om het leven bij een motorongeluk. een prima songwriter en performer die tevens boeken schreef. zijn lied "Reno Nevada" was begin 70's onderdeel van de live set van Fairport Convention en verscheen later op het FC album "Heyday" (BBC Sessions). Ian Matthews coverde op zijn solo albums meerdere nummers van hem en wijdde met zijn band Plainsong een heel album aan zijn liedjes "Reinventing Richard: The Songs of Richard Farina".
na deze 2 albums volgde er nog een postume verzamelaar "Memories" met restjes en niet eerder uitgebrachte opnames. besef dat je de muziek in de tijdgeest dien te plaatsen maar ruim 60 jaar later ervaar ik de muziek op dit album als onsamenhangend.
Mimi & Richard Farina: vocals, guitar, dulcimer
Bruce Langhorne: electric guitar, tambourine
Charles Small: piano, electric piano, celesta
John Hammond: harmonica
Alvin Rogers: drums
Russ Savakus: string & electric bass
Felix Pappalardi: electric bass
i.t.t. de voorganger bevat dit album meer elektrische folk en met een band gespeelde nummers. 12 liedjes van Richard Farina plus het instrumentale niemendalletje "Miles" van Mimi Farina, een eerbetoon aan Miles Davis.
wellicht een avontuurlijk album voor die tijd met behalve "Miles" nog een 3-tal instrumentale nummers (3,5 en 9) plus een aantal bluesy up-tempo bandnummers als "Sell-Out Agitation Waltz" en "Hard Losing Lover". van de blues getinte nummers steekt de slow blues van "House un-American Blues" er boven uit. het instrumentale "Dopico" is een Afro/Indiase "pachanga" gebaseerd op Cubaanse dans- en feestmuziek.
hoor dit duo het liefst in de folky ballads "Reflections in a Crystal Wind", "A Swallow Song" en de afsluiter "Children of Darkness".
"Born Marauder" is eveneens een fraaie mid-tempo folk ballad. een protestsong gericht tegen rassen ongelijkheid dat indirect verwijst naar de toen nog actieve Ku Klux Klan. dit nummer wordt toegelicht met de woorden "a breed of acid anthem for the legions of uniformed centurions who under cover of hood and cause, find their pleasures in the torment of violent blood".
er is een belangrijke rol weggelegd voor gitarist Bruce Langhorne (bekend van zijn werk met Dylan) die meespeelde en veel van de nummers arrangeerde.
Richard Farina kwam in 1966 op 29-jarige leeftijd om het leven bij een motorongeluk. een prima songwriter en performer die tevens boeken schreef. zijn lied "Reno Nevada" was begin 70's onderdeel van de live set van Fairport Convention en verscheen later op het FC album "Heyday" (BBC Sessions). Ian Matthews coverde op zijn solo albums meerdere nummers van hem en wijdde met zijn band Plainsong een heel album aan zijn liedjes "Reinventing Richard: The Songs of Richard Farina".
na deze 2 albums volgde er nog een postume verzamelaar "Memories" met restjes en niet eerder uitgebrachte opnames. besef dat je de muziek in de tijdgeest dien te plaatsen maar ruim 60 jaar later ervaar ik de muziek op dit album als onsamenhangend.
Mimi & Richard Farina: vocals, guitar, dulcimer
Bruce Langhorne: electric guitar, tambourine
Charles Small: piano, electric piano, celesta
John Hammond: harmonica
Alvin Rogers: drums
Russ Savakus: string & electric bass
Felix Pappalardi: electric bass
* denotes required fields.
* denotes required fields.