Californische groep, ook hier en zoals overal onder punk geschaard.
Nou, ik kan u geruststellen.
Deze plaat van Legal Weapon is in ieder geval geen geval punk, eerder een soort powerpop, steeds opgeleukt met frisse, kleine gitaarsolootjes, dat aan iets doet denken tussen bijv. Blondie, Pat Benatar light, The Pretenders en Avril Lavigne (om maar eens wat moderners te noemen).
De af en toe heerlijk lijzig zingende Kat Arthur doet mij ook hier en daar aan Patti Smith, maar ook aan Stevie Nicks denken.
De ene is dan misschien wel een punkmuze, maar de andere zeker niet.
Is het dan een leuke plaat?
Ja, dat is het zeker.
Negen ijzersterke klassieke gitaarrocknummers, die meteen beklijven en niet meer je hoofd uit te branden zijn.
Kiss Tomorrow Goodbye, Just Like A Rose, Interior Heart en Tears Of Steel zijn geweldige songs die allen hits hadden kunnen worden, als iemand ze opgemerkt had. Klassiekertjes wat mij betreft.
En de rest is al niet veel minder.
Zo'n album waar je echt meteen goeie zin van krijgt.
Als zoiets nu in 2012 uitgebracht zou worden, zou het waarschijnlijk weer gewoon binnengehaald worden als 'the next big thing' en lagen de festivals in het verschiet.
Zo, en weer een berichtje klaar. Voor de kat z'n viool waarschijnlijk, want als dit al iemand leest, zal toch wel weer niemand deze ook hebben.
Ooit gekocht voor 5 gulden (met sneetje in het doosje).
Soms behaal je van die kleine overwinningen...