Danny Elfman - Big Fish (2003)

Zeer goede film met een soundtrack die zich op de achtergrond nesteld en alleen daar waar nodig is naar boven komt. Dat is ook de kracht van Elfman: Weten wat de rol van de muziek op ieder gegeven moment in de film is.

Dat is dan inwezen de taak van iedere filmcomponist, dus dat zou ik in de eerste plaats niet de kracht willen noemen van Elfman, al is het wel onderdeel van

Feit is dat de meeste bekende filmcomponisten er totaal niet in slagen (*uche*John Williams*uche*) en een en al bombastiek produceren. Bij sommige films is dat juist wenselijk (bijvoorbeeld bij Howard Shore's score van The Lord Of The Rings), maar bij een film als Big Fish moet het allemaal wat subtieler.

Ooh wacht je sprak over achtergrond. Ik zie ook niet in wat er met functionele naar de voor grond tredende score mis is, maar bombast van Williams kan ik enigzins begrijpen. Maar je praat nu voornamelijk ook over componisten die voor een bepaalde soort film componeren. De haast algehele Europse markt kenmerkt weinig bombast. Jammer van jouw wenselijk genoemde voorbeeld waar ik steeds vermoeider van werd tijdens de film zelf

Daarnaast kan je de Elfman scores (ken hem vooral van Burton films) toch ook moeilijk omschrijven als subtiel. Klinken mij vaak ook te melig voor Burton's films.

Inderdaad. Ik ben ook geen fan van Elfman.

Het is niet zozeer dat hij een bijzonder subtiel componist is. Hij werkt altijd in dienst van de film en niet, zoals dat zo vaak gebeurt, voor eigen glorie. Elfman heeft iets joviaals. Neemt zichzelf denk ik ook iets minder serieus dan andere componisten.

En toch heeft hij scores gedaan die niet-zo-als-in-de-stijl-die-het-publiek-verwacht zijn.

Dat staat los van mijn voorgaande opmerking. Dat hij in dienst van een film werkt wil niet zeggen dat hij afgezaagde standaard-scores maakt.

Was voor de twee voor jou bedoeld

Ah!. Ok.

Hey twee voor mij! Luister naar neo!

Zoals zijn meeste Burton scores dus. Mist vaak die duistere kant die in Burton's werk aanwezig is.

Nee, het lijkt mij dat als de gewone persoon iets van Elfman kent dit vaak iets van een Burton film is. Ik doelde meer op een minimalistische stijl als gehanteerd in A Simple Plan of zijn omzwaai half jaren 90' met Dead Presidents.

Ik zal A Simple Plan eens herzien

Ik vind de scores die hij voor Burton gedaan heeft nochtans erg geniaal hoor Maar dat is mijn mening, ik hou nu eenmaal van een beetje bombast op zijn tijd.
Die van Big Fish valt best wel mee, maar is soms zelfs een beetje saai Maar er zitten erg mooie stukjes in, dat zeker.

maar sommige nummers zijn goed. nummers van Danny Elfman zijn goed. dat zijn de nummers van 8 tot en met 22. de rest zijn maar saaie nummers maar die van Danny Elfman zijn heel mooi.

Een score van Elfman die geen vintage Elfman is. Je moet alleszins al houden van de veelal gotische stijl van de componist, zoals ik dat doe. Maar deze Big Fish was de eerste score die ik ooit kocht van de man die toch een volledige andere stijl opging. En ik viel in zwijm voor deze score. De verschillende thema's zijn allen prachtig gecomponeerd en ook de plattelandssound vind ik wel op zijn plaats. Alsnog is het hoofdthema het paradepaardje van de score. Gek genoeg hoor je het maar op het einde pas echt goed voor de eerste keer. Gedurende de score hoor je flarden, soms eens een pianosolo, soms eens een korte hint door de strijkers. Slechts in de laatste halve minuut van de finale krijg je het voor het eerst full speed te horen. Als je dan de Voice Over erbij neemt die in de film wordt gezegd, dan ga je beseffen wat Elfman heeft willen doen met zijn muziek. Het is intelligent geschreven filmmuziek dat zich goed laat beluisteren. Een mooie 4.5*