Charles Lloyd - Discovery! (1964)

Lloyd's debuut is een indrukwekkende plaat, met Coltanesque hardbop.

Op deze plaat speelt Lloyd afwissellend met twee ritmesecties, pianist Don Friedman is wel op elke song van de partij. De andere songs zijn onderverdeeld tussen Roy Hayes en Eddie Khan enerzijds en J.C. Moses en Richard Davis anderzijds.

Charles had zijn sporen al verdiend bij Chico Hamilton en Cannonball Adderley, waar hij ook veel componeerde. Bij Chico was hij de vervanger van Eric Dolphy en bij Adderley de vervanger van Lateef. En wat mij betreft mag je Lloyd ook in die hoek zoeken. Een krachtige tenorist die ook goed fluit kan spelen.

Op dit debuut hoor je al goed dat Lloyd al een doorgewinterd muzikant en componist is. Hier en daar vliegt het alle kanten op, maar met zulke strakke ritmesecties blijft alles binnen de lijnen. Het is wat mij betreft niet vergelijkbaar met Coltrane, al zou je wel snel zo'n vergelijk gaan maken. Lloyd heeft wel echt een eigen sound, en heeft een krachtige frasering. Een geheel eigen sound zal Lloyd op later platen gaan ontwikkelen al is zijn fluitspel wel echt erg mooi en eigen.

Een knap debuut van een erg goede muzikant, die van vele markten thuis is. Mooiste song is toch wel Little Piece, waarop Lloyd laat horen wat een fantastisch fluitspeler hij daadwerkelijk is. Prachtige compositie ook, met een baslijn die wat weg heeft van Shorter's Footprints.