Heb dit ep'tje opgezocht wegens een opvallend bericht op discogs (en hoge waardering daar qua stemmen, hoogste van al het Pram werk, ook op rateyourmusic trouwens):
In my opinion, this simply is Pram's best work. Haunting drums, weird source recording, gloomy voice. Very different from the rest of the somewhat happy sound you can find on latter releases. If I remember correctly from what the band told me, this was recorded in an old mental institution for kids, lots of bad deaths there, heaviest mood you could imagine... The Drummer who went on to produce his own music under the Lava lava moniker commited suicide soon afterwards.
Muziek is absoluut mooi. Klinkt een beetje als Can, maar dan met vrouwenstem en een iets meer drukkende sfeer. Het eerste nummer is nog niet zo heel boeiend, maar daarna met ''Water Toy'' heb je een mooi rustig hypnotisch nummer. Wat is dat instrument waarmee hier naast de gitaar en de bekkens in regelmatig tempo wat noten worden toegevoegd? Een electrische piano ofzo? Heel mooi in dit nummer in ieder geval. ''Blue Singer'' is wilder en wat psychotischer. De afsluiter heeft enge geluiden op de achtergrond, terwijl een mondharmonica en krautrock beat de hoofdlijn uitzetten. Na 5 minuten begint een zachte vrouwenstem wat te zingen met vage donkere begeleiding. Ik denk dat dit stuk ''Iron Lung'' heet en het voorgaande ''Pram''.