Errol Brown - Secret Rendezvous (1992)

Secret Rendezvous is het tweede soloschijf van Errol Brown, voorheen zanger bij Hot Chocolate. Zijn oude bandje bleek in de jaren '90 vooral in Duitsland nog populair en dat gold dan logischerwijs ook voor Brown.
Op openingsnummer This Time's Forever na is dit album namelijk geproduceerd door Dieter Bohlen van Modern Talking, waarmee het muzikale recept duidelijk is: hitparadegerichte pop, al heb ik niet kunnen vinden of het daadwerkelijk hits opleverde. In Nederland niet, zoveel is duidelijk.
De eerste twee van Brown-solo kon ik overigens slechts op YouTube vinden. Met zijn volgende en tevens laatste soloalbum is dat makkelijker. Secret Rendezvous verscheen in diverse versies, meer daarover bij Discogs (even scrollen naar 'Notes').

Vlotte popmuziek met toetsen als belangrijkste instrument, dit alles over een standaard drumcomputertje en digitale bas en voilà, hapklare noten voor de oren. Afgezien van Browns heerlijke stem is er niets meer dat doet denken aan de successen van de jaren '70 en eerste helft van jaren '80. Behalve dan That’s no Lie, waarvan de tekst het vervolg is op de eerste internationale hit van Hot Chocolate Emma (1974). Toch spitste ik eenmaal de oren: Rise is een aardige ballade met koor in Afrikaanse stijl, waarin nog iets van die vroegere hartstocht doorklinkt.

Omdat ik een ontdekkingsreis door het land van Hot Chocolate maakte, heb ik deze ook meegenomen. Een sterrenwaardering laat ik achterwege, deze jaren ’90-stijl is me te plat. Of objectiever: ik vind dit op voorhand niets. Kwestie van smaak. Gezien de commentaren bij dit album op YouTube zijn er echter mensen die daar heel anders over denken. Als positieve slotnoot de opmerking dat ik véél liever dit hoor dan hetgeen Browns producer indertijd met Modern Talking maakte...