Errol Brown - Love in This (1996)

De zwanenzang van Errol Brown wat betreft nieuw werk was zijn derde soloalbum Love in This. De voormalige zanger van Hot Chocolate kwam net als zijn voormalige groep in Duitsland terecht, waar de belangstelling voor hen groot was gebleven.
Helaas was zijn muziek op de twee solovoorgangers in jasjes gestoken die hem niet goed stonden, namelijk eerst digitale dancepop en vervolgens eurohouse. Geen groep als begeleiding, maar dancebeats en keyboards, wat het tot gladde, emotieloze muziek maakte.

Op Love in This klinkt echter een afwisseling van groeps- en keyboardgebaseerde muziek, waarbij anders dan zijn eerdere solowerk de nadruk op pop en soul ligt. De wederom Duitse producers Alex Christensen en Frank Peterson hebben gelukkig de warmte in de muziek teruggebracht, waar de stem van Brown van profiteert.
Mijn hoogtepunten zijn dan ook de nummers waarin een hammondorgel, gitaar, violen en/of blazers klinken: Superhuman, Call him Marvin (doet denken aan Nightshift (1985) van The Commodores), Peace of Mind, In Hollywood en anti-racismelied Change the People’s Hearts. Maar ook de andere nummers kunnen ermee door, omdat popsoul de sfeer bepaalt in deze veelal door Brown zelf geschreven muziek.

Weinig mensen zaten te wachten op nieuw werk van de zanger, die daarmee in een best-of-circuit terecht kwam met de grote successen van Hot Chocolate, net als zijn vroegere kompanen die sinds 2010 met zijn lookalike Kennie Simon optreden.
In 2015 overleed Brown op de Bahama’s. Met dit Love in This bracht hij een kleine twintig jaar eerder een waardig laatste album. Het album is in tegenstelling tot de andere twee soloschijfjes eenvoudig op streaming te vinden. Liefhebbers van soul in de stijl van de jaren ’80 en ’90 zouden wel eens aangenaam verrast kunnen worden.