B.B. King - Live at the Apollo (1991)

Liveshows van King zijn altijd goed. Op deze heeft hij alle nummers van wat meer orkest voorzien dan op de albums, en dat lukt niet altijd even goed. Daarnaast ontbreekt de passie een klein beetje.

Sorry?!
Ik zou zeggen: zet 'm is hard aan en luister naar de pure passie van de gitaar van BB King! Ik heb trouwens de 2008 geremasterde versie en dat is nou eens echt goed gedaan. Misschien hoor ik daardoor de passie beter, ook in zijn stem?

Waar ik vooral op doelde was dat ik de plaat een beetje te gepolijst vond klinken. King is geweldig, maar dit kwam voor mij een beetje over als een routineklusje.

Heb hem zo niet bij me liggen maar zal van het weekend nog eens luisteren. Volgens mij heb ik ook de geremasterde.

Ja dat gepolijste herken ik. Dat heb je vooral als de big band af en toe vol meedoet. Met solo's heb je dat gepolijste geluid wat minder.
Ik heb niet het idee dat het om een routineklusje gaat, als je hoort hoe B.B. King zichzelf geeft en het publiek daar heel enthousiast op reageert.

Nog eens beluisterd en ik moet je toch gelijk geven.

Het is zeker niet een van mijn favorieten van King, maar slecht is het zeker niet. Het moment dat hij begint te zingen besefte ik dat er toch weldegelijk wat passie in de cd zat.

Halfje erbij.

Op deze liveregistratie vult B.B. King zijn bluesgeluid aan met een big band geluid. Het geluid klinkt hierdoor wat voller en de blues krijgt een er daarmee ook een flinke donder soul bij. De blues komt van B.B.'s doorleefde en donkere stem en zijn warme, diepe en gloedvolle gitaarspel. Persoonlijk vind ik de nummers waar de big band iets minder nadrukkelijk aanwezig is het beste. Denk hierbij bijvoorbeeld aan "Sweet Sixteen" en "All Over Again". De blues op zijn eenvoudigst vind ik nog altijd het beste. Dit neemt niet weg dat "Live at the Apollo" een goede liveregistratie is van The King of the Blues.

Absoluut mijn favoriet BB plaat.
Wat een geluid en spel plezier.

Na misschien wel zijn minste studioplaat komt hij met deze
fantastische live plaat.
Zo hoort hij te klinken en niet door die producers van die tijd
als een 80's product.