The Creation - We Are Paintermen (1967)

Making Time, I am the Walker, Biff, Bang, Pow, How Does it Feel to Feel: het blijven allemaal heerlijke nummers.

Heerlijke garage-rock met een psychedelisch tintje.
Ik heb in mijn collectie de compilatie 'How does it feel to feel' van het Edsel-label met deze titels:

How does it feel to feel - Life is just beginning - Through my eyes - Ostrich man - I am the walker - Tom tom - The girls are naked - Painter man - Try and stop me - Biff bang pow - Making time - Cool jerk - For all that I am - Nightmares - Midway down - Can I join your band - Uncle Bert - Like a rolling stone - If I stay too long - Hey Joe.

Alle nummers zijn geproduceerd door Shel Talmy die ook bekend is door zijn produktiewerk voor The Kinks en The Who.
The Creation was vooral in Duitsland populair en het is moeilijk om naar 'Painter man' te luisteren zonder aan die vreselijke disco-versie van Boney M te denken.
Op sommige nummers speelt ook Ron Wood (ex-Birds, later Faces en The Rolling Stones) mee. Ik weet niet zeker of hij ook op 'Like a rolling stone' meespeelt, maar op de single 'Midway down/The girls are naked' speelt hij in ieder geval wel mee. Wood speelde ook basgitaar op sommige solo-singles van Keith West van de groep Tomorrow. In Tomorrow zat ook gitarist Steve Howe die later bekend zou worden in de groep Yes.
Het soulnummer 'Cool jerk' is ook nog eens door Todd Rundgren gedaan. De Nederlandse band Big Wheel had in 1969 nog een hit met 'If I stay too long'.

Hun second line-up was trouwens met Ronnie Wood.

Er bestaat nog een interessante complitatie (OutLine Records OLLP-5242 AS, Re-Creatiion - The Rest of the Ceation) met een aantal nummers die niet op deze als ook op 'How does it feel to feel' van het Edsel-label staan. Bonney Moroney, Mercy Mercy Mercy en de amerikaanse versie van How does it feel (3:01min, die european versie duurt alleen 2:52 min)

Ik heb Creation ook nog live kunnen zien, als ik me niet vergis was het in 1967 tijdens een Beat-Festival in Duesseldorf, David Garrik (Mrs. Appelbee) als ook Peter & Gordon hadden hier ook een optreden gehad

Laatst heb ik nog gedroomd dat Boney M een remake opgenomen had van 'Painterman' featuring The Creation. Ik hoop niet dat ik de platenmaatschappij door deze opmerking op verkeerde ideeen breng.
David Garrick heb ik nog eens ontmoet, maar dan zoveel jaar later.
Zijn zoon was er ook bij. Hij zat toen in dat oldies circuit en had net een (playback) optreden in een NCRV-programma gehad.
Wat was die man oud geworden zeg, ik herkende hem eerst niet eens.
Hij was op zoek naar singles die hij in het Frans en Duits ingezongen had en kon zich niet meer herinneren dat hij dat ooit gedaan had en zei als grapje dat hij eventueel stoned moest zijn geweest of zo. David had ook een blaadje bij zich met allemaal catalogusnummers van het Pye-label. Helaas heb ik hem daarmee niet kunnen helpen.
Peter & Gordon vind ik vocaal ook onwijs goed. Peter Asher produceerde later o.a. platen voor James Taylor. Wat de andere helft nu doet weet ik niet. Misschien wel timmerman geworden of zo?

@Pieter
Peter & Gordon touren nog stets en hebben in 2005 een tribute concert gegeven voor Mike Smith van de Dave Clark Five

voor meer info
http://hometown.aol.com/doshoss/peterandgordon.html

Dat wat ik van live dingetjes kan vinden van ze klinkt ook heel vet
Luid en met soul.

http://www.youtube.com/watch?v=oPtokM-Zf6o van Beat Beat Beat - Harald misschien sta je er nog tussen ?

Bedankt tondeman. Echt leuke clips. Is dit ook inderdad van het Beat-Festival in Duesseldorf? Ik weet nog dat ik dicht bij de stage heb gestaan maar heb me nog niet kunnen ontdekken, straaks nog een keer kijken.

Maar die drie clips laten duidelijk zien en horen wat een geweldige band Creation was.

Geen idee Harald... Beat Beat Beat was een Duits programma (toch? dat las ik in ieder geval), maar de opnames kunnen net zo goed ergens anders vandaan komen gok ik

Beat Beat Beat zegt me niets maar de "Beat Club" was in deze tijd in Duitsland het programma voor ons beat fans. Als ik me niet vergis was het altijd op een zaterdag middag om een uur of vier

Dat programma komik ook vaak tegen als ik clipjes zoek, verbaas me er altijd over hoeveel goeie artiesten die hadden in dezelfde aflevering. Er is een 10 dvd box van - best duur jammergenoeg maar ben toch al tijden aan het twijfelen om die te bestellen want er staat zoveel op.

Geweldige band....... Ik heb de Our Music Is Red ...... With Purple Flashes verzamelaar waar ongeveer dezelfde nummers op staan. Painter Man is een legendaries nummer en voor de rest valt er ook nog veel te genieten voor de 60s power-pop liefhebber.

Making Time

Tja die Hey Joe versie is niet heel erg goed, vooral het begin. Voor de rest is er niet zo veel mis mee

Wat is Biff, Bang, Pow toch een heerlijk nummer.

Painterman is een van de handjevol liedjes uit mijn vroegste jeugd die ik me kan herinneren. Een van de liedjes die door het open raam vanuit de keuken schalde als ik buiten in de zandbak zat te spelen. Vele jaren later kwam Boney M met de hierboven een paar keer aangehaalde cover versie, wat mij er weer toe bracht om op zoek te gaan naar het origineel. Dat bleek dus van The Creation te zijn en het was een aangename verrassing dat de plaatselijke bibliotheek een album van deze formatie had. Het doet sterk aan het vroege werk van The Who denken. Eddie Philips was een innovatieve gitarist. Al veel eerder dan Jimmy Page experimenteerde hij met een strijkstok op zijn gitaar. Later vernam ik dat Pete Townsend Eddie Philips zelfs heeft uitgenodigd om als gitarist toe te treden tot The Who.
Ron Wood werd in 1968 aan de groep toegevoegd, maar tegen die tijd liep de formatie al op zijn laatste benen. De twee singles die men met Wood in de groep uitbracht waren geen succes. Daarna was het definitief over.
Ironisch genoeg scoorde Kenny Pickett als liedjesschrijver zijn grootste hit nadat The Creation uiteen was gevallen. Clive Dunn, in Nederland bekend als Corporal Jack (no panic) Jones, scoorde in 1970 een knaller van een kersthit met Grandad.
Inclusief de bonus tracks is dit eigenlijk meer een compilatie album. Making Time, Bif, Bang, Pow, Cool Jerk en Painter Man zijn de bekendste tracks voor mij maar de rest is ook heel aardig.

Een album met twee gezichten. De eerste helft van het album vind ik moeilijk doorheen te komen, maar vanaf If I Stay Too Long klinkt het wat aangenamer. Ook de cover van Like a Rolling Stone is duidelijk ondermaats. Die van Hey Joe is een stuk beter te verteren.
Heel slecht is het allemaal niet, maar voor mijn plezier eens opzetten? Nee
3* voor nummer 72 in de 100 Greatest Albums of 1967, 132 in Best Ever Albums '67.