Robert Schroeder - Paradise (1983)

De buitenkant van dit album maakt al een prima indruk. Het doet wat denken aan een kaart die je aan iemand opstuurt waar iets ernstigs mee is. Neutraal waar troost uit te halen is. Hierdoor is er al een toon gezet voordat het plaatje in de cd-speler zit. Op dit album krijgt Robert Schroeder hulp van Guenther Beckers op gitaar en gitaar-synthesizer. Daarnaast zijn op Skywalker de drums te horen van Ecky Zillmann.

Dit vijfde album van Schroeder begint met In Memory of Paradise. Eerst is een soort stemcollage te horen, waarna iets geheimzinnigs volgt. Het zou zo uit een spannende film kunnen komen. Moments trekt die lijn door, maar is lichtvoetiger door het gebruik van gitaar en belletjes. Heerlijk om naar te luisteren, omdat het met een zekere gedrevenheid gespeeld is. Deep Dream begint met wat enge geluiden, maar al snel heb ik het gevoel dat ik de ruimte wordt ingetrokken en daar mag genieten van een mooie droom. Balance trekt die lijn door met wat gitaar erbij. Future Memories zorgt voor een verdere verdieping.

Skywalker zet mij weer met beide benen op de grond. Een mooi up-tempo stuk muziek met ruimte voor wat lichte muzikale experimenten. Het luistert daardoor erg lekker weg. Time Machine begint met kosmisch klanken en als daar een beat bijkomt groeit het uit naar iets spannends. Met wat geluiden die een beetje aan de dierentuin doen denken begint Timeless. Als daar later de gitaar van Guenther Beckers bijkomt ontstaat er een mooi dromerig stukje muziek.

Door het bovenstaande kan ik maar tot één conclussie komen, en dat is dat dit een heel behoorlijk album is van Robert Schroeder, waar hij de klus bijna in zijn eentje klaart en de composities goed in elkaar zitten.