Dr. Acula - Below Me (2008)

Hun eerste album bij een label, met vooral nieuwe songs en enkele re-recordings. Ik heb erg hoge verwachtingen voor dit album, de voorganger was erg sterk én gewoon erg grappig

Are you out of your fucking mind?

Als je Dr. Acula al kende zul je weinig verrast worden door dit album: het gros van de nummers werd immers al in eigen beheer uitgegeven op de EP Chillogy en later ook nog eens op de LP S.L.O.B. (Silver Lipped Operator of Bullshit). Alleen 'Beer Pong Massacre', 'You Can't Scare Me', 'Say Cheese and Die Again' en 'Calling All Creeps' zijn speciaal voor dit album - de eerste uitgave op een label - geschreven.

Wat meteen opvalt is de zware productie van het geheel, wat de muziek aan de ene kant wel, en aan de andere kant niet ten goede komt: alles klinkt nu erg strak en alle instrumenten komen goed uit de verf, wat erg goed klinkt in combinatie met sporadische samples en electronica. Voor het overgrote deel van de nummers een absolute verbetering. Wat me op de vorige albums wel charmeerde, was de productionele chaos die heerste.
Dat wil absoluut niet zeggen dat ook de chaos uit de structuur is verdwenen: zware deathcore riffs worden afgewisseld met heavy metal solo's, rock'n'roll, punkrock, crossover en hardcore. Doucheputjes-grunt met cleane zang, hoge piepende krijsjes en rap. En ook quotes van Duke Nukem, keyboard-deuntjes of andere electronica worden niet vergeten.

Beste nummers: Say Cheese and Die, The Cuckoo Clock of Doom en Party.

4,5* voor deze enorm strakke chaos.

You really are out of your fucking mind!

Reactie na eerste luisterbeurt: wauw...
Dit heeft wel meerdere luisterbeurten nodig.

EDIT: hebben ze Night of the Dummy nu drie keer op album uitgebracht?

Helaas een beetje hun oude sound verloren.. waar SLOB uitblinkte in variatie van vocals is die hier geringer geworden.

duidelijk hun inpiratie bij R.L. Stine vandaan, hun tracktitels zijn boektitels: R.L. Stine - BoekMeter.nl

Dit album heeft z'n goeie momenten, maar helaas zijn die wat schaars. Het is sowieso al niet mijn genre, maar 'Below Me' brengt helemaal niets teweeg bij mij. Blijft over, de titels, die inderdaad allemaal boektitels zijn van R.L. Stine, van wie ik nog wel enkele boeken heb liggen, als ik me niet vergis. Die lees ik nauwelijks meer, en zo zal het dit album ook wel vergaan.

Met name de vocalen bevallen me helemaal niet. De afwisseling is er wel, maar ik vind de vocalen niet helemaal binnen het plaatje passen. Het gitaarwerk is wel aardig. Agressief en bruut, net als het slagwerk. In dat aspect zit dan weer vrij weinig afwisseling, vind ik. De nummers zijn niet al te lang, 15 nummers tezamen goed voor iets meer dan 30 minuten.

En 30 minuten, dat vind ik te lang voor zo'n plaatje. Dan hou ik het liever op een kwartier, hoogstens 20 minuten. Misschien eens iets van Dr. Acula proberen met een wat geringere speelduur.

2,5 sterren

Grotendeels met AOVV eens. De plaat duurt maar 32 minuten, en in die tijd heb ik soms al het gevoel dat ik iets eerder heb gehoord. Er zitten soms wel grappige momenten in, maar qua kwaliteit songwriting vind ik het aardig te wensen over laten. Veel van hetzelfde, vooral. Tegenvaller.

Wel een geinig plaatje vind ik.
Een soort van feestgrind (het moet niet altijd porngrind zijn).
Leuk voor even, maar de kritiek dat deze plaat goede songs ontbeert, klopt wel een beetje.

Ik ken deze band niet heel goed, maar ik vind wat songs betreft de nieuwste (Nation) wel een stuk beter.

Tracks als Say Cheese And Die en Shocker on Shock Street gaan ze toch niet meer kunnen maken. Briljante songs.

Let me see you fucking dance!

Je moet er liefhebber van zijn, je moet er weg mee kunnen, den euro valt of valt niet. Dat is mijn gevoel na een paar luisterbeurten van dit heftig album dat rapper van sfeer en toon verandert dan een supermodel van kleren en haartooi. De voorgeschiedenis en andere albums van deze mensen ken ik niet en ik ga er ook niet aan beginnen, denk ik. Hier en daar zorgt een kort of langer fragment voor enige opluchting maar dat is het ook dan. De chaotisch aandoende muziek bevalt me matig en die geschifte zangpartijen helemaal niet. Grappige songtitels, nu nog de songs, denk ik dan. Ik kan er ook niets aan doen.

Best een aardig album wat zo zijn momenten heeft. Een mix van brute metal met hier en daar wat nu-metal invloeden. Af en toe een heerlijk putgrunt. Het is allemaal ook niet heel serieus bedoelt en dat is er wel vanaf te horen. Neemt niet weg dat het best aardig gebracht wordt.