Wizz - Crazy Games (1984)

Heavy metal uit Zweden deze keer en weeral uit mijn geliefd tijdperk en één van de topjaren daarin. Zeer solide samenspel, aanwezigheid van keyboards die zeker de pret niet drukken maar iets toevoegen aan het totaalgeluid. Hoeveel hardrockende medemensen zouden al van deze groep gehoord hebben, ik durf wedden dat het er niet veel zijn. Het is – raar maar waar – één van de weinige platen die ik de laatste tijd heb gedraaid waar ik alsmaar de neiging heb het volume hoger te zetten. Vergelijkingspunten? Hm, Rainbow, Deep Purple, Europe, hiervoor zorgen de keyboards maar de heer gitarist van dienst – Mike Gill, zal wel een pseudonym zijn – zorgt voor veel vuurwerk. Geweldig is het duel tussen toetsen en gitaar op nummer twee, het lekker stuwende Wonderland. De zanger schuwt de hoge uithalen niet maar heeft een voor mij aangenaam stemgeluid, soms doet hij mij aan Joe Lynn Turner denken. Metal uit de gouden jaren zoals ik het graag gehad heb, graag heb en ongetwijfeld altijd graag zal blijven hebben. Heerlijk album.

Je hebt me nieuwsgierig gemaakt Sir, ik ga hier ook maar eens achteraan!