Jeff Healey - Mess of Blues (2008)

Ik ken hier alleen Like a Hurricane van (Ja, een Neil Young cover).. Kan alleen daar van zeggen dat z'n stem daar gewoon niet bij past, muzikaal doet hij het wel aardig en geeft hij er z'n eigen draai aan. Mooie solo rond de 5 min.

Ik denk dat het allemaal covers zijn, en coverplaten duiden soms op weinig inspiratie....

Healey stond er wel bekend om dat hij veel gebruik maakte van covers, volgens mij is er op elk album wel minimaal één cover aanwezig en hij heeft ook (naast deze dan?) een heel coveralbum. Op zich coverde hij altijd goed, maar toch mis ik dan iets.. Het grijpt me gewoon minder.

Ik heb deze, van de Jeff Healy Band en die valt redelijk mee, ik kocht hem puur voor de Beatles-cover Yer Blues, maar de meeste covers zijn wel geslaagd hier :

http://www.musicmeter.nl/album/34794

Wat een slechte zinsbouw. En dan elders klagen over de verloedering van het Nederlands.

Communication Breakdown, hmm dat is wel interessant zal hem eens een keer luisteren. Kijken of die de moeite waard is, vandaag al wel Hell to Pay voor 3,60 gekocht van Healey

Waarin zit hem dan de slechte zinsbouw??

Denk dat je wel gelijkt hebt, maar hij was zeer ernstig de laatste jaren van zijn leven, dus misschien het spelen van zijn geliefde nummers gaf hem misschien wat innerlijke rust.

Ik zal me eens in zijn leven verdiepen dan, ik weet daar eerlijk gezegd geen jota van...

@Father McKenzie,


Het hoort hier volgens mij over muziek te gaan en niet over taal.

Maar even kort dan.

Ik heb deze, van de Jeff Healy Band...

Een overbodige komma.

...en die valt redelijk mee, ik kocht hem puur voor de Beatles-cover...

Hier begin je in feite een nieuwe zin maar je breit hem met een komma gewoon verder aan de eerste zin.

Ik zou me er zo aan kunnen ergeren maar ik doe het niet. En ik erger me ook niet (meer) als iemand een plaat luistert (of erger nog, luisterd) in plaats van beluistert.

Aardig coveralbum, met geloof ik 1 of 2 eigen nummers. (uit mn hoofd) The Weight (The Band) vind ik het meest geslaagd denk ik.

Normaal 3 sterren, maar omdat ik had gedroomd dat hij ging overlijden de dag na mijn droom en dit ook nog eens gebeurde, heb ik een speciale band met hem en geef ik 3.5*

"Mess of Blues" is slechts twee maanden na de veel te vroege dood van Jeff Healey uitgebracht. Het album bevat vier liveopnamen, twee vanuit de Islington Academy in London en twee uit de vertrouwde Jeff Healey's Roadhouse in Toronto. De andere zes tracks zijn opgenomen in de studio. Op alle opnamen wordt Jeff Healey bijgestaan door zijn reguliere begeleidingsband uit zijn club Jeff Healey's Roadhouse. Op "Mess of Blues" worden veelal covers ten gehore gebracht. Daar kun je van vinden wat je wilt, je houdt ervan of niet, maar covers hebben door de gehele carrière van Jeff Healey een belangrijke rol gespeeld. Ik vind dat hij over het algemeen de covers een eigen smoel weet te geven en naar zijn eigen hand weet te zetten. Zo ook op "Mess of Blues". Het wordt nergens een naspeeloefening en in elke track herken je de hand van Healey. Ik heb zijn gitaarspel altijd al erg smaakvol gevonden, zeker wetende de speciale techniek die hij zich heeft aangeleerd als gevolg van zijn blindheid. "Mess of Blues" is een mooie nagedachtenis aan Jeff Healey die zo tragisch veel te vroeg is gestorven.

Een mooi blues-rock album met uitsluitend covers. Gitaar spelen kon ie en een nummer interpreteren ook. Zijn stem is niet geweldig, maar ook niet storend slecht.