Craig Armstrong - The Clearing (2004)

De film belooft een psychologisch drama te worden, de score van Armstrong ook.Een piano en viool variant van het hoofdthema, dat ging de componist al eerder goed af met eerder werk als Romeo + Juliet en The Bone Collector.Net als bij die laatste weer een orchestral version van het hoofdthema. Ik ben benieuwd!

Vooral ongoochelend.

Verwacht van dat hoofdthema alvast geen wonderen. Veel te onmemorabel en nogal inspiratieloos. De drie versies van dat hoofdthema viool - piano - orkest zijn de beste nummers van de hele cd, maar alles behalve bijzonder.

De rest is zeer eentonige underscore, dus zonder echt duidelijke melodie of hoofdthema. Het blijft beetje leeg. Eenzaam is het wel. Dikwijls softbeat in enkele nummers. Daarnaast is er een vooral atmosferische toon aanwezig, gecreëert met de keyboards. Eentonig met gevolg: saai.

Aan de piano zit Craig Armstrong. Wellicht daar in slaap gevallen tijdens het componeren.

Gewoon ontgoochelend.

En meneertje Bregt, kennen wij ook ander werk van Armstrong wat hier op lijkt?

Hoi neoke

Je hebt me weer liggen

Wat ken ik van die man Enkel The Quiet American. Nuja, dat treft!

Tijdens de pianoversie van het theme moet ik altijd denken aan het thema van The Quiet American Dat was trouwens een goed thema, in The Clearing gebruikt hij er een deel van of toch iets wat er erg op lijkt.

Ok?

En The Quiet American is er weer net eentje waar ik niet mee bekend ben

Ok neo, je hebt The Clearing gehoord. Dat vraagt naar een mening! Je geeft dit onding zelfs 3,5 sterren, je had er over zeker

Laat ik beginnen met te zeggen dat er veel onterechte statements zijn gemaakt over de score. Brugge maakte een film die niet probeert een suspense thriller te zijn, verre van zelf. Heel diep psychologisch wil het ook niet gaan, maar daar heeft het nog wel het meeste mee, met veel degelijk drama. En wat lees ik keer op keer terug; waar is die suspense sfeer, ik hoor mensen doen praten over een actiethriller in reviews van de score... En het is een mindere Armstrong, dat zeker. Hier moest hij zich aanpassen aan een project wat nergens echt uit de voegen schiet, veel op sfeer bouwend. Zijn typische vertegenwoordigingen van een thema in een piano, orkest of viool variatie is hier het thema wat een gekidnapte man en zijn vrouw die angstvallig in afwachting is met elkaar verbind. De rest berust op sfeer, sfeer die grimmig aandoet en tegelijkertijd onderhuids toch best spannend aanvoelt. Somber op een manier ook. Nu, in de film doet dit zijn werk perfect. Er is een grens die gesteld moest worden; geen snelle tempo's en grote uitbarstingen waar dat niet nodig was, dus niet tever doorschieten. Waar dat wel gebeurd, ''She’s On The Move'', heeft dat een reden; een stukje beweging en spanning die de vaart van iemand op de vlucht weergeeft. Bij elkaar komt dat neer op een score die niet snel toegankelijk zal zijn. Zoals al gezet sterk op sfeer berustend, onder het oppervlak. Armsrong was de taak gegeven om kalmpjes in te werken op wat er gebeurd en iets te laten doordringen, indien mogelijk. Neutrale score als het ware. En dat vind ik nou eens interessant om te luisteren, dit heeft echt iets.

Hier laat ik het maar even bij

En stijgt weer in waardering hierzo....

Heh?

4,5 op 5. Ben je helemaal gekke Henk?

Je geeft LOTR 3,5 en deze 4,5. Snap ik dus echt niet hé. Misschien issie beter in context met de film, maar The Clearing is haast een synoniem voor "er gebeurd eigenlijk niks".

Ah, de kracht van een eigen mening is te sterk om hier tegen in te gaan natuurlijk. Maar toch begrijp ik het niet en ik ga dus helemaal niet akkoord.

En toch haalt ie dan zo vergelijking erbij die (n)ergens op slaat Maar je weet al waarom dus.