Howard Jones - The Platinum Collection (2006)
mijn stem
5 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: Rhino
-
What Is Love? (3:39)
-
Conditioning (4:32)
-
It Just Doesn't Matter (3:33)
-
Like to Get to Know You Well (3:57)
-
Tao Te Ching (3:50)
-
Things Can Only Get Better (3:53)
-
Hunger for the Flesh (3:59)
-
Bounce Right Back (4:32)
-
You Know I Love You... Don't You? (4:00)
-
Don't Want to Fight Anymore (4:34)
-
Good Luck, Bad Luck (4:08)
-
No One Is to Blame (4:10)
-
The Prisoner (4:39)
-
Everlasting Love (4:18)
-
Cross That Line (4:44)
-
Those Who Move Clouds (5:48)
-
Lift Me Up (3:38)
-
Two Souls (4:25)
0
geplaatst: 8 juli 2008, 21:29 uur
The Platinum Collection
is natuurlijk een andere titel dan The Best Of.
Dus is het geoorloofd om zich niet alleen
aan de singels te houden als men compileert.
Is een betere, want meer evenwichtige collectie
dan What Is Love (de nog moeilijk verkrijgbare collectie uit 1993).
Met It Just Doesn't Matter, Tao Te Ching en Bounce Right Back
haal je drie sterke b-kanten uit zijn beginperiode in huis.
Singels zijn What Is Love, Like to Get to Know You Well,
Things Can Only Get Better, You Know I Love You ... Don't You,
No One Is to Blame, The Prisoner, Everlasting Love, Lifte Me Up en Two Souls.
Dus dat kan best wel tellen.
De keuze van de albumtracks lijkt vooral
onder het motto "hoe gedirrentieerder, hoe beter".
Een mooie staalkaart van wat deze toetsenist in huis heeft.
is natuurlijk een andere titel dan The Best Of.
Dus is het geoorloofd om zich niet alleen
aan de singels te houden als men compileert.
Is een betere, want meer evenwichtige collectie
dan What Is Love (de nog moeilijk verkrijgbare collectie uit 1993).
Met It Just Doesn't Matter, Tao Te Ching en Bounce Right Back
haal je drie sterke b-kanten uit zijn beginperiode in huis.
Singels zijn What Is Love, Like to Get to Know You Well,
Things Can Only Get Better, You Know I Love You ... Don't You,
No One Is to Blame, The Prisoner, Everlasting Love, Lifte Me Up en Two Souls.
Dus dat kan best wel tellen.
De keuze van de albumtracks lijkt vooral
onder het motto "hoe gedirrentieerder, hoe beter".
Een mooie staalkaart van wat deze toetsenist in huis heeft.
0
geplaatst: 22 juni 2010, 15:18 uur
Hide & Seek overslaan kan natuurlijk niet bij een overzicht van deze symphatieke Brit. Maar goed, redelijke verzameling liedjes welke ik niet allemaal kon voordat ik deze plaat luisterde.
* denotes required fields.
* denotes required fields.