Bodies of Water - A Certain Feeling (2008)

Hun debuut "ears will pop and eyes will blink", blies me helemaal weg. Een hemelse stem, waanzinnige compositie, gecontroleerde waanzin, bombast en toch intiem, het leverde een geweldige plaat op.

Bij "A certain feeling" is de bombast haast helemaal weg, de stem blijft en ook de vrolijkheid blijft. Meer gitaren, meer rock, met af en toe nog een galm van hoe de eerste klonk. Hij is een béétje minder, maar hij groeit nog steeds. Mooi plaatje, maar er zit nog veel meer in het vat denk ik. Voor nu 4*, met nog kans op een halfje meer. (****)

Mooie plaat! Wat mij betreft beter dan 'Ears Will Pop And Eyes Will Blink'. Hoogtepunt is toch wel 'Under the Pines': wat een prachtig intro! Wat een overtuigend nummer. Heerlijke drums, schitterend gitaargebruik!

De samenzang is, net als bij 'Ears Will Pop And Eyes Will Blink', nadrukkelijk aanwezig. Af en toe lijkt het af je naar een band op de EO-jongerendag zit te luisteren. Dit gevoel komt bij mij vooral naar voren als ik naar 'Water Here' luister. De samenzang, het geklap. Gelukkig is dit nummer erg episch en wordt af en toe het tempo opgevoerd, om vervolgens weer wat gas terug te nemen. Dat maakte het toch, tot een mooi nummer. Ook de trompet op dit nummer is erg mooi!

Bodies of Water heeft opnieuw een opvallend plaat gemaakt: het is indie pop/rock, maar ze durven zich overduidelijk te onderscheiden door opvallende melodieën voor hun nummers te schrijven. Ook wordt er lekker veel geyelled op de plaat; dat vind ik erg mooi! 4*!

Heerlijk cdtje!

Woah,, nummer 3 is echt heel mooi.

Huh? A Certain Feeling is net als de vorige één en al bombast (met uitzondering van bijvoorbeeld het begin van Even In A Cave). Geweldige plaat!

vind ik niet: deze is toch stukken duisterder, meer gitaren, in the pines is daar een mooi voorbeeld van.

Nouja volgens mij ligt de waarheid een beetje in het midden. Er is wel degelijk bombast te vinden op dit album (alleen het eerste nummer al), maar hij is inderdaad wat minder 'euforisch' dan de vorige. Niettemin vind ik dat deze band steeds sterker word, en ik ben ervan overtuigd dat ze in de toekomst nog wel een echt meesterwerk gaan maken.

16 oktober treden ze op in Rotown, Rotterdam. Ben benieuwd.

Ik twijfel nog of even of ik dan zal gaan, maar aangezien ik op fietsafstand woon zou ik de kans moeten grijpen...

De man-vrouw meerstemmige zang in combinatie met de blazers maakt het geheel toch wel erg smakelijk. Ik heb ook echt het idee alsof de zang soms uit hun tenen komt, met zoveel overtuiging wordt er soms gezongen.

De zang uit de tenen klinkt inderdaad het best. Bijvoorbeeld aan het eind van If I Were a Bell. Gaaf!

Erg mooie cd. Komt zeker in mijn top 10 van dit jaar terecht. Hoogtepunt 'Under the Pines', maar de andere nummers doen daar niet veel voor onder. Ik heb ook goede herinneringen aan het concert in de Ekko.