She - Coloris (2008)

Het moet van mijn eerste luisterbeurt van Souvenirs d'Un Autre Monde geleden zijn dat ik nog zo van mijn sokken werd geblazen door een album.

Een onverlaat stuurde me de link naar She's myspace door met de woorden: "moet je luisteren, klinkt echt gaaf!" (of iets in die trend). Eén klik later zag en hoorde ik tot mijn ontsteltenis dat het hier overduidelijk om elektronische muziek ging... blasfemie!
Net toen mijn cursor zich met hoge snelheid naar de rechterbovenhoek begaf sprong er echter een nieuw msn venstertje open, en mijn opvoeding nam het over en ik besloot om eerst vriendelijk de begroeting te beantwoorden vooraleer een einde te maken aan het lawaai dat zich dreigde te verspreiden door die automatische songplayer van myspace.

Maar wat bleek: wat er uit de boxen kwam was geen saaie boel, het was zowaar leuk! Van een epifanie gesproken!

Waarin onderscheidt Coloris zich van andere elektrorock, vraagt u? Geen idee, maar de nummers zijn kort, hebben geen overmatige herhalingen, en maken veelvuldig gebruik van gameboy geluidjes. Het is allemaal zo glad als het achterwerk van pasgeboren baby, en waarschijnlijk ben ik dit binnen enkele weken zo beugehoord als wat, maar ondertussen heeft het mijn interesse in elektronische muziek volledig hernieuwd.

Veel verstand van elektronische muziek heb ik niet. Als ik mijn mond er een keer over open trek, word ik meestal getrakteerd op opmerkingen als 'Dit is dubstep! Geen house!' of 'Hoor je niet dat dit techno is? Dit heeft echt helemaal niets met trance te maken!'. Het spijt me mensen, maar ik ben bang dat het nog wel even gaat duren voor ik het verschil tussen alle subgenres begrijp.

Dat ik weinig verstand heb van elektronische muziek, betekent niet dat ik dat ik het helemaal niet kan waarderen. Daar werd ik in dit topic aan herinnerd, het 'probeerliedje' dat Gajarigon aan had gewezen voor dit album was een van de meest veelbelovende stukjes muziek die ik in tijden had gehoord. Het titelnummer van Coloris is zeker even mooi als de hoes. Het lijkt net alsof ik een elektrische gitaar in dan nummer hoor, wellicht hoor ik het verkeerd, het staat in ieder geval vast dat het me bevalt wat ik hoor.

Wat is dit voor muziek? Dit is bonkmuziek, maar het is zeker geen verkeerde bonkmuziek. Dit is bonkmuziek met smakelijk uitgezochte samples en basgeluiden die ook echt uit een basversterker lijken te komen. Dit is goede melodische bonkmuziek die ik eigenlijk helemaal geen bonkmuziek zou mogen noemen.

In Circuit Lover zit een sample van een vrij naar liedje dat je vaak op de radio hoort, gelukkig overstijgt ook nummer 2 van Coloris de kwaliteit van de doorsnee radiomuziek. Jammer genoeg weet componist Lain Trzaska deze kwaliteit niet een heel album vol te houden. Monochrome is bijvoorbeeld een nummer dat lang naar een climax die nooit komt toewerkt en eindigt met bijzonder wazig geknetter. De slap-bas in een nummer als Autumn In Space maakt gelukkig het nodige goed.

Helaas blijft dit wat mij betreft geen half uur leuk, en zeker niet als de laatste twee nummers van de plaat de minste zijn. Het zou eraan kunnen liggen dat ik geen gamer ben, en het dus niet mee heb gemaakt hoe dit album klinkt tijdens het spelen van Super Mario Zoveel. Ik schat de kans echter niet bijzonder groot in dat ik She mèt die ervaring wel helemaal het einde had gevonden. Dit album krijgt van mij niet de hoofdprijs, maar zeker wel een voldoende, wat er staat meer dan genoeg leuks op.