Blackmore's Night - Secret Voyage (2008)

De cover van Cant Help Falling In Love is wel het dieptepunt op deze plaat.

Inderdaad. Als je goed luistert hoor je Elvis zn botten meerammelen in zn kist. Uiteraard is dit weer een ouderwetse voorspelbare cd waarop toch weer een paar juweeltjes staan als je van het genre houdt. Het coverartwork is als vanouds weer schitterend. Misschien de reden dat ik ook dit schijfje weer heb aangeschaft.

Maar de inhoud? De opener gevolgd door *Locked Within The Crystal Ball* vind ik zeker niet slecht. Ook de oude klassieker *Rainbow Eyes* springt er voor mij uit hoewel ik de Dio versie 100 keer beter vind. In ieder geval komt de elektrische gitaar meer en meer terug en dat geeft toch weer hoop voor de toekomst . Hopelijk het bruggetje naar een wat steviger geluid in die toekomst.

Blackmore goes BZN heeft al te lang geduurd maar blijkt nog niet geheel uitgemolken. Hoewel BZN er van mag dromen ooit een dergelijke nivo en kwaliteit te hebben kunnen benaderen. Maar een kip met gouden eieren wordt zelden geslacht.

De hele plaat is gewoon weer een dieptepunt, niet enkel de Elvis cover. Je begrijpt niet hoe zo'n uitstekende muzikant(en) begeleid door een meer dan behoorlijke zangeres met zo een rommel op de proppen kunnen komen. Saai, emotieloos en verwaarloosbaar zijn de woorden die Blackmore's Night in 2008 perfect opsommen. En als bewijs dat Blackmore's inspiratie ver te zoeken is heb je ook hier weer een totaal overbodige verkrachting van een klassieke Rainbow song. (net als "Street Of Dreams" en "Child In Time" hiervoor).

Leuk voor ergens een nummertje op een compilatie of in een lift als achtergrondmuziek maar that's it. Een 2.

In diverse interviews windt Blackmore er geen doekjes om dat hij de oude traditionele volksmuziek bijzonder waardeert, iets waar hij in zijn prille jeugd al veel naar geluisterd heeft en waar dan waarschijnlijk ook zijn roots liggen. Hij doet nu, na alles gedaan te hebben wat hij wou en/of moest, gewoon waar werkelijk zijn hart ligt, los van alle trends en grootdoenerij.

Het is de vraag of hij op zijn leeftijd nog van plan is om van koers te veranderen. Jon Lord houdt zich al enige jaren bezig met klassiek. En ook die is dus weer teruggekeerd waar hij begonnen is. De echte vuurwerkliefhebbers hebben er inmiddels wel hun neus van vol. En terecht. Maar deze heren hoeven niet meer zo nodig en doen gewoon waar ze zin in hebben.

Toch is dit in zijn genre weer een degelijk, mooi gearrangeerd, uitgevoerd, geproduceerd en kwalitatief hoogstaand schijfje. Je moet er alleen wel van houden. Maar op zijn tijd lukt dat best. Er blijkt in ieder geval nog steeds een groot publiek voor te bestaan die het vreet als zoete koek.

Weet iemand of dit hun laatste album is? Of zijn er plannen voor een nieuw album?

Voorlopig gaan ze vrolijk door. Blackmore denkt zelfs niet aan een Rainbow reünie. Dat mag zijn zoon voor hem doen.

Ik vind dat wel goed nieuws. Ik vind wel geen info over een nieuw album op het net. Maar geduld is een schone deugd zeker.

Dit laatste album is eind vorig jaar pas uitgekomen. Het zal dus nog wel even duren voor er weer wat nieuws komt...

Locked Within the Crystal Ball is echt een juweeltje, heerlijk nummer.
De rest moet ik nog wat beter beluisteren maar klinkt wat matig.

Ik heb de video toegevoegd voor Locked Within the Crystal Ball. Enjoy!

Ahum, midden vorig jaar dus. Wat vliegt de tijd zeg. Er zal dit keer wel weer een dvd of livealbum verschijnen na alweer 3 studioalbums na ''Past Times With Good Company''(2002).

Ik blijf dit toch heel aardige muziek vinden. Niet in het minst door de uitvoering en de bezieling van een van de meest expressieve gitaristen die de rockscene ooit heeft voortgebracht.

Er zit echt wel sleet op de formule. Prachtig artwork, dat wel. Echter totaal geen vernieuwing of verrassing meer. Als het koppel doorgaat, zouden ze dringend wat vernieuwing en creativiteit mogen proberen. Op het net vind ik in elk geval niks over een nieuw album.

Dit is wederom een zeer geslaagd album. Ritchie Blackmore en Candice Night bewijzen al jaren een unieke stijl te beheersen. De track "Locked within the chrystal ball"is de absolute uitschieter in positieve zin. Zelf de wat "mindere"nummers op deze CD halen nog altijd een zeer behoorlijk niveau. Ik vind dan ook niet dat er sleet op de formule zit. Het is alleen zo jammer dat Nederland al lang niet meer is aangedaan voor een live-concert, want met name op de live DVD's spat het speelplezier ervan af.

In een interview heeft Blackmore laten weten inmiddels aan een nieuw album te werken dat in de loop van het jaar zal verschijnen. Of we ''benieuwd'' moeten zijn laat ik het midden maar over de kwaliteit maak ik me geen zorgen.

Nou, 3 september komt ie uit en de titel is ''Autumn Sky''............. opgedragen aan, jawel, het versgebakken dochtertje van het anachronistische echtpaar.