Dana Fuchs - Live in NYC (2007)

De nieuwe Janis Joplin is opgestaan. Ze stond dit jaar op Bospop en a new star is born voor mij. Wat een stem en wat een vrouw. Alle mannen waren al verkocht toen ze het podium op kwam. De vrouwen volgden toen ze begon te zingen. Misschien geen talent meer op haar 30ste maar ik zie het in de nabije toekomst nog een ster worden.

CD is onderweg...

Ja, Janis Joplin, daar kom je niet omheen. Hoewel ik denk dat Dana wel een "mooiere" stem heeft dan good old Janis.
Verder heerlijk om weer eens een vrouw gewoon te horen rocken. Rauwe bluesrock die er zijn mag. Wat een toppertje is dit zeg.

Wat een prachtige stem! Gisteren naar haar prachtige optreden in de boerderij Z'meer geweest.

Ze heeft enkele nummers van haar live cd gespeeld waaronder een prachtige versie van I'd rather go blind en Papa was a rolling stone.

Na afloop heeft ze cd's gesigneerd en ik mag mijzelf trotse eigenaar van een schijfje noemen!

Hopelijk komt ze snel weer deze kant op om een nieuwe cd te promoten!

Ze ziet er niet alleen fantastisch uit, ze heeft ook nog een geweldige stem. Mijn droomvrouw . Heerlijke cd dit met de nodige afwisseling. Volgende week op Parkpop maar eens live aanschouwen, want heb haar laatst in de Effenaar gemist.

Gisteren dus voor de eerste keer live gezien en heb drie kwartier lang met een grote glimlach toegekeken. Pure passie in combinatie met een geweldige stem GENIETEN!

Wat een wijffie, wat een stem en wat een performance gisteren op Parkpop. De reincarnatie van Janis Joplin, de vrouwelijke Robert Plant. Na haar kwamen The Pretenders en wat was dat een slap punkbandje vergeleken wat de Dana Fuchs Band neerzette. Voor mij toch de ontdekking van Parkpop 2009.

Smaken verschillen: ik vond The Pretenders toch echt vele malen beter dan mevrouw Fuchs (hoewel ze niet slecht was!)

Ze mag dan wel een verschrikkelijke stoere stem hebben, de liedjes an sich stellen niks voor.

Ben ik niet met je eens. De teksten zijn over het algemeen goed en muzikaal zit het ook gewoon goed in elkaar. Uiteraard draait het vooral om Dana, maar met de band en nummers zelf vind ik niks mis mee.

Vind het typisch iets wat live nog enige indruk kan maken. Muzikaal mag het dan wel goed in elkaar steken, helaas wordt het nergens bijzonder en blijft het allemaal degelijk.

Dijk van een zangeres, dijk van een live plaat. Ze wordt wel eens de nieuwe Janis Joplin genoemd, maar ik vind haar, muzikaal gezien, veel dichter bij Sass Jordan (SUN) en Beth Hart zitten.