Dino Merlin - Ispočetka (2008)

Het duurde even voordat de populairste artiesten (voornamelijk Dino en Hari Mata Hari) uit Bosnië weer eens met een plaatje aan kwamen zetten. Merlin nam deze taak op zich, en hoe. Dit moet wel een van de mooiste dingen zijn die het mooiste land ter wereld qua muziek heeft. Dino doordrenkt zijn gebruikelijke sound, poppy en strak geproduceerd (soms misschien iets té zelfs), met de Balkan elementen, en het werkt verdraaid goed (en ik had niet anders verwacht).

Erg sterke plaat. Ik ben sowieso wel te porren voor dit soort Oost-Europese muziek, dus een streepje voor heeft Dino Merlin zeker. Dat hij het echter goed afmaakt blijkt uit zijn nieuwe plaat Ispočetka. Een echte aanrader: Balkanstamper Individualizam, alsook de R&B gedreven titelsong zijn werkelijk een lust voor het oor. Wereldlijke instrumenten mogen niet ontbreken en je ontdekt dan ook bij iedere luisterbeurt wel weer een nieuw instrument. Ik wil hier binnenkort een uitgebreide recensie over schrijven, maar dat is voor later. In ieder geval moet duidelijk zijn dat dit een album naar formaat is. Voor nu een 4*, maar dicht tegen die 4.5* aan.

Met toch wel een beetje dank aan Jkbb, die me enigszins lekker heeft gemaakt voor Dino Merlin.

Dat ik dit nog mag meemaken . Inderdaad een sterke plaat, waar ik ook al een tijd pieker over recenseren, maar er tot nu toe niet aan wil beginnen denkende dat ik het maar voor Jan L*l zou doen (per slot van rekening kende alleen ik het op deze site tot nu toe). Laat ik eerst maar eens het halfje dat ik eraf had gehaald (wat strenger in hoge scores willen zijn) 'm weer terug te geven. Hoor dit in dit huis nog net niet 24/7, maar het blijft steeds weer betoveren.

Dino Merlin - Ispocetka

Om enigzins een vergelijking te maken: De Borsato van Bosnië-Herzegovina. Een concert voor 80.000 man is in no-time uitverkocht. Tot zover de vergelijking met een man wiens muziek absoluut niet kan meten met de pracht van Dino Merlin.

Dervishalidivic heeft een heel eigen sound, terwijl het toch pop is in de puurste zin van het woord. Wellicht zit 't 'm bij de man in het feit dat hij talloze genres, traditioneel, of R&B, dance, electronic, op een heerlijk aanstekelijke, en melancholische wijze ermee weet te mengen. Instrumenteel is zijn muziek ook altijd een lust voor het oor, wie weet hoeveel instrumenten hij er kan mengen in zijn muziek.

Na vier jaar liet de man eindelijk weer eens van zich horen, en hoe. Ispocetka (vanaf het begin) is, zoals ik al zei, een van de allerbeste muzikale producten uit dit prachtige land. Nieuw is zijn inbreng van Sevdah en allerlei wereldrijke genres. Een prachtige toevoeging aan zijn al prachtige sound.

Het hoogtepunt van deze plaat is gelijk al het sfeervolle titelnummer, waarin de fluit, mijn favoriete instrument, een prachtige rol vervult. Vooral de outro is van ongekende schoonheid.
Dabogda is de feestelijke Bosnische zomerhit van dit jaar. Tesamen met Hari, ook wel bekend van Lejla, gooit een heerlijk ritme met een flinke schep Sevdah een accordeon in het spel.
Dan is de trein niet meer te stoppen. Deset Mlada maakt weer een sfeervoller geheel, is Individualizam inderdaad wat men noemt een stamper, heeft Nedostajes iets dreigends met prachtige Oostelijke invloeden, die het hele nummer door heerlijk vermengd worden met lichte electronica, en is Da Sutis ook weer feestelijk met onder andere trompetten, al draagt het nummer ook een melancholisch laagje met zich mee. Klupko, heeft wat weg van nummer 3. Sfeervol begin, met oa. snaar- en blaasinsrumenten, waarna het nummer uiteindelijk openbarst.

Het mooie aan een ander hoogtepunt op deze plaat, Ptica Bijela (witte vogel), is zijn snaarwerk. Mandolin en akoestische gitaar zorgen voor een mooie mediteraanse sfeer.
Het is dan aan Hadzija om na dat mellow nummer weer wat vreugde in de plaat te blazen, waarna Drama volgt. Dit nummer valt op door zijn prachtige opbouw, met één enkel thema als fundament, dat prachtig wordt gebruikt.
Da Sutis indigo, gooit weer flink wat Oostelijke invloeden in de blender met het thema van het zesde nummer, opgevolgd door het emotionele middelpunt van dit album, Okrit Cu Ti Tajnu. Een track die ruim voor de werkelijke opnames van dit album al op de markt verschenen was. Qua instrumentatie heeft het dan ook nog niet de ideeën en vorm van de rest van het materiaal, maar passen doet het wel degelijk.
De prachtige afsluiting vindt plaats met Grudobolja, een hoopvol, rustig, jazzy nummer, dat opvallend minimaal te werk gaat in vergelijking met het andere materiaal. Voor mij het hoogtepunt hier samen met de opener.

Uiteindelijk is Ispocetka een album waar heel weinig mis mee is, enkel de af en toe íets te perfecte productie staat me hier en daar wat tegen.