Misono - Say (2008)

Tweede soloplaat van de zangeres van het inmiddels (tijdelijk?) ter ziele gegane Day After Tomorrow, een redelijke grote naam in het Japanse pop/rock gebeuren. Muzikaal allemaal best fijn en zo na de eerste drie nummers heb ik er best zin in, maar naarmate de plaat voortduurt begint mevrouw steeds valser te zingen. Onuitstaanbaar. Niet van een beetje proberen en dan maar ergens in een andere toonsoort gaan rondhangen, maar gewoon met volle uithalen er compleet langsheen zingen. Werkelijk een kwelling voor de oren. Doet daardoor eigenlijk jammer genoeg elk ander potentieel teniet, want muzikaal zit dit best strak in elkaar. Haast niet te luisteren wegens de inbreng van Misono zelf. Spijtig dus, dikke onvoldoende. 2*