Scott Walker - Any Day Now (1973)

Walker verkeerde denk ik een beetje in een creatieve dip na zijn spetterende albums die allen de titel Scott met nummertoevoeging droegen.
Het is allemaal niet beroerd wat er daarna verscheen maar het haalt het vaak nét of in enkele gevallen helemaal niet bij die prachtalbums.
Hier is dat ook het geval en blijkbaar moest Ain't No Sunshine ook nog maar weer eens van stal gehaald worden.
De creatieve, donkere en vooral gekke Walker-kant is in nog geen velden of wegen te bekennen dus we moeten het nog doen met middle-of-the-road popsongs die zelfs opa en oma wel kunnen waarderen als je ze op visite hebt.

Deze komt net als "Stretch" uit 1973, en is van een vergelijkbaar kaliber. De productie is weliswaar ietsje beter, en wat kleurrijker, maar dat geldt helaas ook weer niet voor elke song.

Een paar prima nummers wordt afgewisseld met een groepje faliekante missers (ja, "Ain't No Sunshine" is er één van, "We Could Be Flying" ook). En wat ik van de cover van Caetano Veloso's "Maria Bethania" moet vinden weet ik nog steeds niet. Het is en blijft een rare keuze.

Tot de betere tracks behoren "Cowboy", "All My Love's Laughter" en "The Me I Never Knew".

Als geheel wederom ondermaats. Walker zou zich pas weer her(uit)vinden in 1978, met zijn fascinerende bijdrages aan de comeback-plaat van the Walker Brothers, "Nite Flights" en daarna solo geïnspireerd voor de dag komen met het sterke "Climate Of Hunter" in 1983.