Adam Lane / Ken Vandermark / Magnus Broo / Paal Nilssen-Love - 4 Corners (2007)

Jemig.. vette plaat dit... fijn freejazzwerkje.. Goeie saxofoon/trompet van de heren Vandermark en Broo met echt een geweldige bas eronder.. de naam Lane is nieuw voor me, maar zeker iets om in de gaten te houden dus..

Drums zijn van vaste hoge kwaliteit... Zou zonder problemen mijn nummer 1 van 2008 zijn als ie dit jaar zou zijn uitgekomen..

/edit.. inmiddels besteld.. voor ik klaar was met de eerste keer luisteren

Mooie kennismaking met zowel Vandermark als Lane voor mij. Die eerste weet bij momenten echt de grenzen van zijn spel op te zoeken wat in heerlijke solo's resulteert. Het samenspel met Broo verloopt ook van een leien dakje maar dat hoeft geen wonder te heten aangezien ze al eerder samenwerkten ( en ook goed).
Lane valt hier vooral op wanneer hij elektrisch begint te spelen. Die bas klinkt dan erg krachtig en geeft de groep iets rockachtig mee wat me wel bevalt.
En ja, Paal Nilssen-Love, dat is een drumwonder zoals er maar weinig anderen rondlopen

Eindelijk iemand die er ook aan is begonnen ... ik heb em vandaag in de trein weer opgehad en hij blijft verrassend leuk ..

Heb em ook gekocht.. zit in een nogal aparte kartonnen verpakking (zonder plastic) met een magnetische sluiting... Ziet er wel leuk uit, en de muziek klinkt nog leuker

Heb deze nu maar het volle pond gegeven aangezien hij er alleen maar beter en beter op lijkt te worden. Iedereen speelt echt buitengewoon goed op dit album. Zowel de solo's als het op elkaar inspelen en de vaste stukken klinken me als perfecte jazz in de oren en het is dus gewoon genieten geblazen. 1 van de betere (jazz)albums die ik ken.

Eindelijk weer een "piep knor" plaat bij het JAVDW die me in 1 keer aanspreekt, begon al een beetje aan mezelf te twijfelen.
Drum en bas staan als een dijk en zorgen voor een goed fundament, dat geeft de rest van de muzikanten alle ruimte on zich uit te leven.
Er wordt goed samen gespeelt door iedereen zonder egoistisch solo gewriemel, plaat met groeipotentieel.

Ben er nu wel een beetje achter waarom ik nog wel eens moeite heb met sommige free jazz, daar wordt voor mij toch te veel ge-egotript en te weinig samen gespeelt, meestal is dan ook de drum en bas niet stabiel genoeg om er voor mij iets boeiends van te maken.

Nogal voorspelbaar misschien, maar ik kan hier vrij weinig mee. De solo's zijn mij teveel "piep knor" (om het jargon van blabla over te nemen ), er zit simpelweg te weinig melodie in om werkelijk te ontroeren. Vreemd vind ik dat de muzikanten op andere momenten wel heel lyrisch spelen, om dan even later terug alles kapot te schreeuwen. Het punt van dit soort extreme improvisaties ontgaat me volledig. Alleen 'Lucia' kan mij - in zijn sobere pracht - even over de streep trekken, maar verder keert een hardnekkig ambivalent gevoel voortdurend terug.

Het monumentale geluid van de band werkt wel goed (zoals wcs al zei), maar ook die mogelijkheid wordt helaas niet tot op de bodem uitgediept. Een ruige live-plaat, ideaal voor een schare avant-gardisten...waar ik voorlopig (nog) niet toe behoor.

Ik heb deze nu tweemaal helemaal gehoord en ik vind m erg goed. De verhouding vrije improvisatie / structuur is helemaal goed en bij bepaalde stukken zit ik er meteen helemaal in.
Eigenlijk hoef je er helemaal geen moeite voor te doen, terwijl ik toch een ´moeilijke plaat´ verwachtte (Jelle´s twijfelde in pm naar mij of het wel iets voor me zou zijn).
Op een afstandje beluisterd moet ik erkennen dat het wel erg freejazzerig is, maar dat realiseer je toch pas in tweede instantie. Mijn eerste associatie was toch gewoon: lekkere jazz met goede instrumentalisten. Dit kon voor mij wel eens een echte topper worden. Jammer dat alle nummers ongeveer even lang zijn, want dat navigeert wat lastig in mijn mp3 speler, met allemaal Japanse titels. Een commentaar per nummer laat ik dus nog even achterwege.

Ik ben echt al een aantal luisterbeurten overdonderd door dit album. Dit laat je gewoon alle hoeken van de kamer zien (vandaar de titel?). Er is constant een band die speelt en ook nog eens een lekker verfrissend en goed geluid produceerd. Ik ga hier verder geen woorden meer aan vuil maken, ik wil dit alleen nog maar aanhoren en ondergaan.

kom nu pas toe aan dit album. Op de een of andere manier staat het al een tijdje onbeluisterd op mijn ipod. Schande want het is een erg smakelijk album! Heerlijke balans tussen vrij en een stevig fundament (wat blabla al zei). Ik begin met 4*, maar het kan groeien; een paar van de topspelers hebben me al eerder weten te charmeren.. (Vandermark gaat live er vol voor!)

Van deze heren is veel beters te vinden. Allemaal brave kost en tamelijk voorspelbaar en daardoor ondanks de boeiende muzikanten maar matig.