a-ha - Homecoming (2008)

dit album is in 2002 al op dvd verschenen.
vreemd dat het nu pas op cd uitgebracht word,
maar wel een goed concert.
de heren hadden er weer lol in.

prima live concert, overigens wordt dit een cd met bonus dvd. De gewone dvd is inderdaad al jaren te koop.

Het had toch leuker geweest als er gewoon wat nieuw materiaal op dvd was verschenen maar goed....

inderdaad prima live concert, net iets beter dan die andere live registratie - how can i sleep with you.....-.
gek.. als ik deze thuis opzet wordt mijn vrouw vrolijk.

ook niet verkeerd

komt vast door Morton die maar niet ouder wordt

Ja, dat verbaasde mij ook al. Hij ziet er nog verrekte goed uit voor zijn leeftijd.

Al mijn favoriete nrs van a-ha zijn wel vertegenwoordigd op dit album, ben vooral benieuwd naar de live-uitvoeringen van tracks 6, 7, 10, 13 en 16.

Jammer dat hun grootste gedrocht hier ook op staat: Cry Wolf.

Het mooie van deze cd is nog wel dat het wordt aangeboden voor een uitermate zacht prijsje. Als er dan ook nog een bonus-dvd bij zit, zoals vigil doet vermoeden, dan mogen we Homecoming zeker niet laten liggen.

Ook ik vind Morten Harket nog steeds een stem uit duizenden hebben, maar twijfelde toch na het concert in Kiel, Duitsland. Daar vond ik a-ha maar zwakjes, evenals Harket's stem die duidelijk niet in goede conditie was.

Inderdaad die heeft de jaren '80 niet echt overleefd

[quote]Justinx schreef:
Het mooie van deze cd is nog wel dat het wordt aangeboden voor een uitermate zacht prijsje./quote]

Dat kan kloppen. Een paar weken geleden liep ik bij HMV in Bristol tegen deze CD/DVD aan. Ik heb het bonnetje niet bewaard, maar ik meen dat het niet meer dan 6 pond was. Het betreft een concert in Oslo naar aanleiding van hun comeback album Minor Earth, Major Sky uit 2000. De volgorde in de tracklist op de DVD en CD is echter totaal verschillend, hoewel het wel om dezelfde 19 nummers gaat. Ik vermoed dat de nummers op de CD niet een kopie zijn van het concert op de DVD, maar een verzameling van andere concerten. Een booklet met verdere informatie is helaas niet aanwezig. Van toegevoegde waarde zijn ook de interviews met de 3 jongens van a-ha. De ontstaansgeschiedenis van de groep wordt nog eens uitgelegd en ook wordt uitgebreid stil gestaan bij wat de leden individueel allemaal hebben uitgespookt in de jaren na de split. Erg boeiend. Bij het zien van het concert op de DVD kon ik daarentegen een wat melig gevoel niet helemaal onderdrukken. In de jaren 80 werd a-ha aanvankelijk niet serieus genomen door de pers en de echte muziekliefhebber, vanwege hun imago dat ze louter muziek maakten voor verliefde bakvissen. Ik moet toegeven dat dat vooroordeel 20 jaar na dato alsnog pijnlijk wordt bevestigd, want ik kan in het publiek geen enkele man ontdekken .

Het is hetzelfde concert enkel met fade in en outs en in een andere volgorde geplaats (helaas). Waarschijnlijk wilde de mensen die hiervoor verantwoordelijk zijn dat de hits in het begin moesten staan.

Ik kocht de cd en dvd 2 jaar geleden voor 5.99 euro in de Saturn in Kortrijk (België). Alleen de dvd interesseerde me, want live-cd's zijn niet zo mijn ding. Nu ik onlangs de dvd herbekeek, heb ik ook de cd eens geprobeerd. Triest, want de volgorde is compleet anders (hier op MuMe staat de volgorde van de dvd) en sommige nummers zijn niet volledig op de cd: ik mis het sublieme einde van 'Hunting High & Low' en 'Mary Ellen Makes the Moment Count'. Het mooie gitaarspel en de climax is zo helemaal weg. De dvd verdient wel een 9/10. A-Ha is zoveel meer dan een knappe jongensband met zeemzoete nummertjes. In het publiek zie ik wel mannen, wat Edwin ontgaan is, maar inderdaad niet zoveel . Hetzelfde merk je bij Duran Durans live-dvd in Londen: veel vrouwen, weinig mannen, maar dat neemt niet weg dat de heren schitterende albums gemaakt hebben.

Mooie live cd/dvd met een eigenaardige songkeuze, concerten waarop ze noch Scoundrel Days, noch The Swing of Things brengen, zijn op 1 hand te tellen.
Vele songs uit hun toen nieuwe plaat Minor Earth Major Sky natuurlijk, met een prachtige versie van I wish I cared,uitgevoerd samen met de hemels klinkende Anneli Drecker.
Alle songs klinken akoestischer en rockiger dan op latere concerten, waar de band weer teruggaat naar de synthesiser sound van de eerste jaren.
Zoals steeds bij a-ha, weinig of geen show of glamour maar des te meer kwaliteit en sfeer: klasse !