Steve Harley - Yes You Can (1992)

Erg gelikt 'comeback'album, veel keyboards enzo. Niet helemaal mijn smaak. Vergeleken met zijn eerste platen uit de jaren '70 is dit nogal mager. Maar er staan zeker wel een aantal fijne nummers op (Irresistible, The Lighthouse, Dancing on the Telephone), en daarom draai ik dit zo nu en dan wel eens.

3*

Vandaag -eindelijk- deze cd in goede conditie kunnen aanschaffen!

Alhoewel de arrangementen misschien enigszins gedateerd overkomen vind ik dit toch wel een erg lekker album! De songs staan stuk voor stuk als een huis en er wordt ook gedreven en goed gespeeld.
Steve's stem is altijd fijn.

De ballads zijn stuk voor stuk prachtig en de arrangementen zijn zijn voorzien van smaakvol instrumentarium. Bij Steve Harley komt er altijd wel een viool om de hoek kijken, ook op dit album.
Het prachtig opgebouwde New-Fashioned way wordt mooi opgebouwd, met een prachtige akoestische gitaar op een relaxt percussie patroon.

Maar ook The Lighthouse met een super relaxt zingende Harley is niet te versmaden, de accordion draagt bij aan de melancholieke sfeer.

De opener en de afsluiter zijn uptempo songs met een tachtiger-negentiger jaren vibe, maar dat zorgt voor een goede afwisseling.

Een plaat die ik nog regelmatig zal draaien!