Chrome - 3rd from the Sun (1982)

Duidelijk nog meer spacen en minder 'in your face' dan de illustere voorgangers uit de zeventiger jaren en zeker minder dwars but equally good.

Wat doe je als je lieftallig vriendinnetje, die erg in de Heer is, je voor de 2e keer de bons geeft ? Een ieder zal iets anders doen maar in 1982 was er maar één plaats waar ik naar toe wilde, naar mijn platenzaak, Sinking Ship Record Shop, waar ik de beste klant was en er altijd koffie klaar stond. En waar de eigenaar altijd wel iets specifieks voor mij apart had staan. Maar daar had ik nu geen zin in. Ik wilde herrie, ik wilde de meest destructieve plaat die er te vinden was. Het leven was toch zinloos en alles waar mijn lieftallig vriendinnetje aan hing wilde ik nu juist niet. Dus geen lieflijke muziek, geen positief gedoe, nee keiharde non muziek wilde ik hebben. Dus door de nieuwe platen gezocht (de rest kende ik toch al) en enkel door de hoes deze er uit gehaald. De eigenaar keek me vreemd aan en zei dat dit toch niets voor mij was en of het wel goed met me ging. Dat laatste vanzelfsprekend niet en het eerste ging ik zelf over. Dus 20,90 gulden neergeteld en zonder luisteren de plaat meegenomen. Thuis even opgezet, maar daar herinner ik me niets van.
De volgende dag mezelf eens goed in de spiegel aangekeken en me afgevraagd waar ik mee bezig was. De plaat verder niet meer aangeraakt of opgezet. Terwijl ik al mijn vinylplaten weer eens sorteer kwam deze weer boven drijven. Enkel het moment dat ik het gekocht heb en de toeleiding staat me voor ogen , maar verder helemaal niets meer. Koptelefoon op om toch wat vreemde vragen van vrouwlief of kids te voorkomen en kijken of ik het eind zou halen.
En....qua hardheid valt het allemaal wel mee. Ik lees vergelijkingen met Hawkind, dat vind ik prima te pruimen. Die space sound, niks mis mee. Armageddon, waar ik van alles bij verwachtte, niks mis mee. Het is geen plaat die ik nog vaak op zal zetten, daarvoor is het toch onvoldoende mijn smaak. Maar achteraf denk ik , valt reuze mee. Zeker als ik de platen van mijn metal liefhebbende zoon beluister. En ik snap goed dat ze een inspiratiebron voor latere bands zijn geweest. Eigenlijk redelijk origineel. Shadows of a thousand years vind ik eigenlijk best een goed nummer.
Wat moet ik nou voor sterren geven ? Puur muzikaal of ook de hele geschiedenis meenemend. Of toch ook nog even een duidelijk statement richting vriendinnetje. Alles tegen elkaar afwegend kom ik dan toch uit op 3 sterren. En ik hoop dat echte Chrome liefhebbers (maar die zijn er niet zoveel op MM) me dat niet kwalijk nemen. Wie weet verhoog ik het nog, na nog een paar keer beluisteren.